Als je maar één dag hebt en geen zin hebt om met trappen te bakkeleien, is de Chiaiolella het antwoord. De weg loopt tot aan de boulevard, de bus L2 zet je een paar meter van het zand af en achter je liggen strandclubs, bars, pizzeria's en restaurants die open zijn. Het is het drukste en best uitgeruste strand van het eiland, en dat merk je: in augustus, halverwege de ochtend, is het geen rustige plek. In ruil is het het enige strand waar je met een zware tas, een parasol en twee kinderen kunt aankomen zonder je schouder te slopen. Het kijkt uit op Vivara en Ischia, ligt de hele dag in de zon, en bij zonsondergang doet het licht de rest.
De toegang: hier komt de weg echt aan
Dit is het verschil dat meer telt dan welke beschrijving van het zand ook. De Chiaiolella heeft directe toegang over de weg: je komt er met de auto (als je er een mag meenemen), met de scooter, met de microtaxi en vooral met de bus. De lijn L2 vertrekt vanaf Marina Grande, vanaf het eindpunt bij de kerk Santa Maria della Pietà, en de L1 rijdt de route over de bergkam tussen haven en Chiaiolella. Een kaartje kost 1.20 EUR als je het vooraf koopt, in een bar, een tabakszaak of een krantenkiosk, en 1.40 EUR aan boord. We schrijven niet op hoelang het kaartje geldig is: de ene bron zegt 60 minuten, een andere 90, en er is geen officieel gegeven.
Denk wel aan het verbod: van 30 maart tot 15 oktober 2026 mogen niet-inwoners geen voertuigen naar het eiland overbrengen of er rijden. In de praktijk kom je hier in de zomer met de bus of te voet, en dat is prima. De details, met de uitzonderingen, vind je op de pagina over vervoer op Procida.
We publiceren geen exacte loopafstanden vanaf Marina Grande, omdat geen enkele betrouwbare bron ze geeft. Wat wel vastligt, is dat je het hele eiland in ongeveer 40 minuten te voet doorkruist: de Chiaiolella ligt aan het andere uiteinde dan de haven.
Hoe het strand en de zee zijn
Donker vulkanisch zand, een breed strand, ondiep en veilig water over vele meters: daarom komen Procidaanse gezinnen hierheen. Het strand ligt tussen Punta Serra en de kaap van Santa Margherita Vecchia, en twee tufstenen faraglioni, de rotspilaren, scheiden het van de Ciraccio, die langs dezelfde kust naar het noorden doorloopt.
Over de claim het langste te zijn
Je leest overal dat het het langste strand van het eiland is. Dat is een open vraag: het lokale toeristenportaal kent het record toe aan de Chiaiolella, terwijl twee andere eilandgidsen het aan de Ciraccio geven. Niemand publiceert een meting. Wij vertellen je over de onenigheid en laten de keuze aan jou: hoe dan ook zijn het de twee breedste zandstranden van Procida, het ene na het andere.
De Ciracciello
Het zuidelijke deel, richting de jachthaven, noemen veel mensen de Ciracciello. Het toeristenportaal rekent het tot de Chiaiolella, andere gidsen behandelen het als een apart strand. Ter plekke is er geen zichtbare grens: het enige wat verandert is de naam in de mond van wie het je aanwijst en de dichtheid van de parasols.
De zon brandt de hele dag, en dat betekent twee dingen: water dat aan het begin van het seizoen vroeg opwarmt, en 's middags geen natuurlijke schaduw. Met de juiste wind wordt er ook aan de westkant gesurft.
Strandclubs, ongepubliceerde prijzen en wat er achter het strand ligt
Het is het strand met de meeste voorzieningen van het eiland: diverse ingerichte strandclubs, afgewisseld met vrije stukken, en daarachter de boulevard van de jachthaven van de Chiaiolella met bars, pizzeria's en restaurants. Da Mariano en Da Girone zijn twee gevestigde adressen aan de boulevard: je eet en bent in drie minuten terug op het strand.
Wat een parasol kost
Dat kunnen wij je niet vertellen, en niemand kan dat. Voor het seizoen 2026 publiceert geen enkele strandclub aan de Chiaiolella een prijslijst. De prijzen vraag je op het zand, voordat je je installeert. Wil je niets uitgeven, dan zijn er de vrije stukken, gewoon openbaar strand: handdoek, eigen parasol, klaar.
Toegankelijkheid
Eén enkele gids beschrijft de Chiaiolella als ingericht voor mensen met beperkte mobiliteit. Het is één bron, nergens anders bevestigd en zonder details over looppaden of hulpmiddelen: beschouw het als een aanwijzing die je controleert door de strandclubs te bellen, niet als een gegarandeerde voorziening. Zeker is dat je hier geen trappen hoeft te nemen, en alleen al daardoor is het het best haalbare strand van Procida.
Wanneer je gaat en wanneer je van strand wisselt
Mei, juni en september zijn de juiste maanden: goed water, voorzieningen open, half zoveel mensen als in augustus. In augustus draait het strand tussen 11:00 en 16:00 op volle toeren, net als de boulevard: zoek je stilte, dan ben je op die uren op de verkeerde plek en kun je beter uitwijken naar de Ciraccio, die langer en leger is, of de zee op gaan met een boottocht rond het eiland.
Het voordeel van de Chiaiolella is dat het precies daar ligt waar de andere dingen zijn die je nodig hebt: de voetgangersbrug naar het natuurreservaat Vivara begint hier, en ook onze wandeling Chiaiolella–Vivara. 's Ochtends naar het strand, 's middags over de brug, een aperitivo aan de jachthaven terwijl de zon achter Ischia ondergaat: het is de eenvoudigste en meest geslaagde dag die het eiland biedt aan iedereen die niet wil zwoegen.




