Hier verandert het eiland van toon. Geen trappen, geen smalle steegjes: de weg komt tot aan het water, de bus stopt vijftig meter van het zand en voor je ligt een haventje met plezierboten in plaats van vissers-gozzi. De zon staat de hele dag op je, want de kust ligt op het zuidwesten, en aan de horizon ligt Ischia. De Chiaiolella is niet het Procida van de foto's. Het is het Procida waar je zwemt.
Het is het best uitgeruste deel van het eiland: de strandclubs, de bars, de pizzeria's aan de boulevard, de verhuurbedrijven. Ook de loopbrug naar Vivara begint hier, en Vivara is precies het tegenovergestelde — een onbewoond natuurreservaat dat je alleen met een reservering betreedt. Twee werelden op tweehonderd meter van elkaar.
Hoe je er komt
Directe toegang over de weg: de Chiaiolella ligt aan het andere uiteinde van het eiland gezien vanaf de haven en je komt er met de auto, de scooter, de microtaxi of bus L2 vanaf het eindpunt in Marina Grande. Het is het enige dorp van het eiland dat je met een koffer kunt bereiken zonder een vast tarief te betalen, en het is de reden dat heel wat gezinnen hier overnachten.
Lijn L2 is in de zomer ook de drukste: op piekmomenten reis je staand. Wie 's avonds terugkeert met de laatste draagvleugelboot, moet terugrekenen vanaf het vertrektijdstip van de afvaart en niet vanaf het tijdstip van zonsondergang. De echte dienstregelingen staan in vervoer op Procida, de verbindingen met het vasteland in naar Procida reizen.
De stranden
Het strand van de Chiaiolella is het drukste en best voorziene van het eiland: donker vulkanisch zand, ondiep en veilig water, meerdere strandclubs afgewisseld met vrije stukken. Het ligt tussen Punta Serra en de kaap van Santa Margherita Vecchia, en twee tufsteenrotsen scheiden het van de Ciraccio. Het zuidelijke stuk is wat veel gidsen de Ciracciello noemen: het is hetzelfde strand, alleen de naam op de kaart die je leest verandert.
Over de vraag welk strand het langst is, twisten de bronnen: het toeristische portaal van het eiland noemt dit het langste, twee andere lokale gidsen geven die titel aan de Ciraccio. Wij mengen ons er niet in. Het echte verschil is een ander: de Chiaiolella heeft de voorzieningen, de Ciraccio heeft de ruimte en de middagmistral, die in de zomer het zand doet opwaaien.
De tarieven van de strandclubs worden niet gepubliceerd: vraag de prijs van ligbedden en parasol voordat je gaat zitten, wat hier normaal is en niemand beledigt. Eén bron vermeldt het strand als uitgerust voor mensen met beperkte mobiliteit, maar dat hebben we nergens anders bevestigd gevonden: als je het nodig hebt, bel dan de strandclub voordat je vertrekt. De volledige vergelijking staat in de strandengids.
De brug naar Vivara
Vanaf de kant van het haventje begint de loopbrug die naar Vivara leidt, het halvemaanvormige eilandje dat de boog van de Chiaiolella afsluit. Er rijden geen voertuigen over, en onder het brugdek loopt de waterleiding die Ischia bevoorraadt: eerder een technische loopbrug dan een toeristische.
Tot aan het hek lopen is gratis en de wandeling waard bij zonsondergang, maar het reservaat in gaan is dat niet: je komt alleen binnen met een online geboekte rondleiding, op maandag is het gesloten en vanaf 25 september 2026 is de toegang alleen van vrijdag tot en met zondag om 09:30. Wandelschoenen zijn nodig: met slippers word je bij de ingang weggestuurd, en dat is geen beleefdheidsformule. Alle details en prijzen staan op de pagina over Vivara en op de pagina over de rondleiding.
Eten aan de boulevard
De kade van het haventje is na de Corricella het deel van het eiland met de meeste keus, en met prijzen die over het algemeen redelijker zijn: Da Mariano en Da Girone zijn de twee adressen die Procidanen als eerste noemen, en aan de boulevard zijn er ook bars en pizzeria's voor de avond.
Wat je bestelt: de vis van de dag, de spaghetti ai ricci als het seizoen het toelaat en de insalata di limoni gemaakt met de limone di Procida, die hier een bijgerecht is, geen curiositeit. Het volledige overzicht staat in de restaurantgids en in wat je eet op Procida.
Hier overnachten
De Chiaiolella is de praktische keuze: je komt met de auto, je laadt uit voor de deur, het strand is lopend bereikbaar en de kinderen hoeven geen trappen te lopen. In ruil daarvoor geef je de kleuren van de Corricella en het uitzicht van bovenaf bij Terra Murata op, en moet je elke avond een of ander vervoermiddel nemen om ergens anders te eten.
In de zomer is de boulevard tot laat levendig: als je licht slaapt, vraag dan om een kamer aan de achterkant. De eerlijke vergelijking tussen de vier dorpjes, met de voor- en nadelen van elk, staat in waar overnachten op Procida. Met kinderen kun je ook kijken bij Procida met kinderen: bijna alle adviezen leiden naar deze kant van het eiland.
Wanneer komen
De zon brandt de hele dag en er is geen natuurlijke schaduw: in juli en augustus is de middag zonder parasol ondraaglijk. Met de juiste wind kun je hier surfen, wat nergens anders op het eiland kan.
Het beste moment is de late namiddag, als de zon precies voor het strand ondergaat, achter Vivara en Ischia: het is de meest frontale zonsondergang van het eiland en je hoeft nergens naartoe te klimmen om hem te zien. In juni is het water nog fris maar zijn de stranden leeg; in september is de zee op zijn best en beginnen de strandclubs te sluiten. Het is de moeite waard om ook wanneer naar Procida te lezen voordat je de data vastlegt.









