Chiara groeide op tussen de klim naar Terra Murata en de trappen naar beneden naar Corricella, en loopt die route nog steeds meerdere keren per week. Ze schrijft over dorpen, kerken, paleizen en hoe die in één dag passen: de pagina's over de eilandgeschiedenis en de reisroutes op deze site zijn bijna allemaal van haar hand.
Haar methode is saai, en daarom werkt ze. Openingstijden komen van de officiële website of van de telefoon van degene die de deur openmaakt, niet van aggregators: voor de Abdij van San Michele betekent dat de website van de parochie, voor Palazzo d'Avalos betekent het mailen naar het adres voor rondleidingen en de lezer vertellen dat de elders gepubliceerde kalenders niet overeenkomen. Als bronnen elkaar tegenspreken, zegt ze dat, in plaats van het getal te kiezen dat het mooist leest, en als iets gesloten is — de crypte van de abdij bijvoorbeeld — komt dat bovenaan de pagina, niet onderaan.
Ze loopt de monumenten bij elke wisseling van het seizoen opnieuw af, want april en november zijn hier twee verschillende eilanden: de busdienstregelingen veranderen, keukens gaan dicht, de helft van het personeel verdwijnt. Ze heeft een uitgesproken voorkeur voor de late middag in de herfst, wanneer de wandeling tussen de twee dorpen kan zonder te zweten en zonder in de rij te staan. Vraag haar wat je kunt overslaan en ze vertelt het je graag: het is haar favoriete vraag.