Het eerste wat je moet weten is ook het nuttigste: bijna altijd heb je niets van dit alles nodig. Procida is 3.7 km² en je loopt er in ongeveer veertig minuten helemaal overheen. Vanaf Marina Grande, waar je aan land komt, klim je in ongeveer tien minuten naar Terra Murata en daal je in ongeveer tien minuten af naar Corricella.
De bus is nuttig voor drie echte dingen: de bagage op de dag van aankomst, de hellingen als het warm is, en de avonden waarop je de trap niet nog eens ziet zitten. De rest van het vervoer op het eiland bestaat uit microtaxi's, scooters en fietsen, met één detail dat je vooraf moet weten: van eind maart tot half oktober mogen niet-ingezetenen geen voertuigen aan land brengen, dus je eigen auto is in het hoogseizoen geen optie.
Hier vind je de EAV-lijnen met hun echte routes, het tarief dat we hebben gecontroleerd, wat huren kost, en één ding dat we je niet vertellen: hoe lang het kaartje geldig is, omdat de bronnen het niet eens zijn en we niet van plan zijn het te verzinnen.
De EAV-lijnen, één voor één
Alle bussen vertrekken vanaf dezelfde plek: het eindpunt in Marina Grande, bij de kerk Santa Maria della Pietà, een paar passen van de kade. Er is geen station: er is een plein met een paar abri's.
- L1 — Porto / Chiaiolella / Porto. Dit is de ruggengraat van het eiland, de lijn die je het meest zult gebruiken. Hij verbindt de haven met de jachthaven in het zuidwesten en doorkruist de bebouwde kom.
- L2 — Porto / Chiaiolella / Solchiaro / Porto. Zoals de L1, maar met de omweg richting Solchiaro. Het is de lijn voor de grote stranden: Chiaiolella en Ciraccio.
- C1 — Porto / strand Pozzo Vecchio / Porto. De ringlijn naar het strand van Il Postino, onder de begraafplaats.
- C2 — Porto / Terra Murata / Corricella / Porto. Dit is de lijn voor de twee hoger gelegen dorpen, die je de klim naar de abdij en het uitkijkpunt bespaart. Ga je in de hitte naar Terra Murata, of met iemand die moeite heeft met lopen, dan is dit de lijn die je nodig hebt.
- L7 — verbinding met het gezondheidscentrum. Tien ritten, van 07:50 tot 14:05. Het is geen toeristische lijn.
Een tegenstrijdigheid over de lijnen. De officiële EAV-beschrijving van de routes wijst Terra Murata en Corricella toe aan de C2. Sommige toeristische bronnen noemen voor de klim naar Terra Murata ook de C1 en de L1. Twijfel je, vraag het dan aan de chauffeur bij het eindpunt: het is één vraag en in tien seconden opgelost.
Kaartjes, frequenties en wat we je niet vertellen
Het kaartje kost 1.20 EUR als je het aan land koopt — in de bars, de tabakszaken, de krantenkiosken — en 1.40 EUR als je het aan boord koopt. Het gaat om twintig cent, maar het punt is niet de besparing: aan boord hebben ze ze niet altijd, en bij de haltes staan geen automaten. Koop er drie of vier zodra je aan land komt, in een van de bars aan via Roma, en je dag is geregeld.
Over de geldigheidsduur van het kaartje publiceren we geen getal. De ene bron zegt 60 minuten, de andere 90. Dat is niet hetzelfde en we kunnen niet vaststellen welke klopt. Wil je zekerheid — om bijvoorbeeld met één kaartje heen en terug te reizen — vraag het dan bij aankoop, of bel EAV op 081 810 1241.
De gemiddelde frequentie is ongeveer één rit per dertig minuten. In de zomer verandert dat flink: de L1 rijdt tot één keer per kwartier, met 110 ritten per dag, de eerste om 05:20 en de laatste om 00:15 (gegevens van 06/07/2026). Ook in het hoogseizoen is er geen nachtdienst: de zomerdienstregeling van EAV, die geldt vanaf 6 juli 2026, telt 55 ritten in elke richting, allemaal gemarkeerd met «Ord» — dat wil zeggen dagelijks — met het laatste vertrek vanaf de haven om 00:15 en vanaf Chiaiolella om 00:35.
Buiten het seizoen, van oktober tot mei, rijdt de laatste bus rond 21:00. Dat is het gegeven dat een wintervakantie echt verandert: eet je in november in Chiaiolella, dan moet je de terugweg te voet of per taxi regelen voordat je aan tafel gaat. We gaan er uitgebreid op in bij wanneer je Procida bezoekt.
De microtaxi's, die hier ape-wagentjes zijn
De taxi van Procida is geen auto. Het is een ape-wagentje met een overdekte bak, vier tot zes plaatsen, smal genoeg om door de steegjes te komen en toegestaan in de zones met beperkt verkeer waar auto's niet komen. Veel chauffeurs geven ook een rondrit over het eiland, en dat is een eerlijke manier om in een uur de omtrek te zien als je weinig tijd hebt of moeilijk loopt.
Over de prijs zijn de bronnen het niet eens, en dat zeggen we je ronduit. Eén toeristische site noemt een vast tarief van 15 EUR per rit, zonder meter. Andere bronnen zeggen alleen dat de prijs met de chauffeur wordt afgesproken en dat je ernaar moet vragen voordat je instapt. Beide kunnen naast elkaar bestaan — een richtprijs en onderhandeling — maar er is maar één praktische regel: spreek het bedrag af voordat je vertrekt, niet aan het eind van de rit.
Reserveren via 081 896 8785. In het hoogseizoen staan de microtaxi's op de kade te wachten wanneer de veerboten binnenkomen: kom je aan land met koffers en slaap je hoger op het eiland, dan is dit de snelste manier om ze niet bergop te hoeven slepen.
Scooters, fietsen, auto's: wanneer ze zin hebben
De indicatieve huurprijzen op het eiland zijn ongeveer 25 EUR per dag voor een scooter, ongeveer 10 EUR voor een fiets en ongeveer 50 EUR voor een auto. In de haven zijn er ook e-bikes, en op een eiland dat uit hellingen bestaat is dat de verstandigste van de drie. Er is ook een elektrische deelautodienst.
Ons advies is duidelijk: je hebt geen huurauto nodig. De lokale bronnen zeggen het ook, en om twee concrete redenen. De wegen zijn smal, vaak eenrichtingsverkeer en vol voetgangers; er zijn weinig parkeerplaatsen. Op een eiland waar je in veertig minuten overheen loopt, is een auto een uitgave die problemen schept in plaats van oplost.
Een scooter heeft maar in één geval zin: als je ver van de haven slaapt, meerdere dagen hebt en je wilt verplaatsen op tijden dat de bussen niet rijden. Ook dan moet je bedenken dat niets op wielen Corricella bereikt: het dorp is volledig autovrij en je gaat via trappen naar beneden.
De fiets is voor wie benen en geduld heeft. De kustlijn is ongeveer 16 km, maar het terrein gaat voortdurend op en neer. Met een e-bike wordt het een heel ander verhaal.
Over parkeren op het eiland publiceren we geen tarieven en geen regels: geen enkele betrouwbare bron maakt ze bekend. Dat past bij het feit dat niet-ingezetenen een half jaar lang geen voertuigen aan land brengen. Kom je in het laagseizoen met een auto, vraag dan rechtstreeks aan je accommodatie waar je hem kunt laten staan.
Te voet: wat we weten en wat niet
De maat die telt: je loopt in ongeveer veertig minuten over het hele eiland. Vanaf Marina Grande is het ongeveer tien minuten bergop naar Terra Murata en ongeveer tien minuten bergaf naar Corricella. Dat zijn de drie getallen die we hebben gecontroleerd, en ook de getallen die je het meest zult gebruiken.
Twee looptijden die we je niet geven. We publiceren niet hoe lang het te voet duurt van Marina Grande naar Chiaiolella, en ook niet van Corricella naar Chiaiolella: geen enkele betrouwbare bron vermeldt ze en we zijn niet van plan ze te schatten. Gebruik voor die twee trajecten de L1 of de L2, daar zijn ze precies voor.
Eén waarschuwing die voor iedereen geldt. De trappen zijn hier geen pittoresk detail: ze zijn de infrastructuur. Naar het strand van Chiaia daal je af via een lange trap — de bronnen spreken van 182 of 186 treden, reken dus op zo'n honderdtachtig — en via dezelfde trap kom je weer naar boven. In Corricella daal je af via vier verschillende trappen. Met een grote koffer op wieltjes, een kinderwagen of een slechte knie moet je deze stukken plannen, niet improviseren.
Wie slecht ter been is, heeft twee echte hulpmiddelen: lijn C2 voor de hoger gelegen dorpen en de microtaxi, die komt waar auto's niet komen. De volledige route tussen het bovendorp en het benedendorp, met de trappen in de juiste volgorde, staat in de wandeling Terra Murata-Corricella.
Het andere netwerk: de zee
De meest Procidaanse manier om je te verplaatsen gaat niet over de weg. Een bootdienst verbindt Corricella met het strand van Chiaia, en dat is het alternatief voor de honderdtachtig treden: het kost iets, maar het bespaart je de klim terug op het slechtste uur van de middag.
Om het eiland vanaf het water te zien zijn er boottochten vanuit het haventje: de volledige rondvaart, de zwemstops, verhuur zonder vaarbewijs. Ze staan bij elkaar onder belevenissen, met prijzen en duur. Het loont om er één te doen om een puur praktische reden: Corricella begrijp je pas echt vanaf zee, en daar staan de gekleurde huizen op een rij zoals op de foto's die je hebt gezien.
De voetgangersbrug naar Vivara begint in Chiaiolella en is niet toegankelijk voor voertuigen: je steekt hem te voet over, en alleen tijdens een gereserveerde rondleiding.



