Mensen zijn om één reden in dit strand geïnteresseerd, en het is goed om dat meteen te zeggen: hier werd Il Postino gefilmd. In 1994 droeg Massimo Troisi, als Mario Ruoppolo, op dit zand de gedichten van Neruda voor aan Beatrice, met Philippe Noiret in de rol van de dichter. Sindsdien heet de baai het strand van de Postino, zelfs bij mensen die hier geboren zijn. Voor de rest is het een kleine hoefijzervormige inham aan de noordwestkust, onder de gemeentelijke begraafplaats, afgesloten door Punta Serra in het zuiden en Punta Ottimo in het noorden. Eromheen ligt open land en er is een klein barretje. Verder is er niets, en dat is de helft van de charme en de helft van de beperking.
Hoe je er komt: bus C1, of twintig minuten lopen
Je daalt af vanaf Via Cesare Battisti, voorbij de gemeentelijke begraafplaats. Vanaf de haven zijn er twee manieren: buslijn C1, die precies haven–strand van Pozzo Vecchio–haven rijdt, of ongeveer twintig minuten lopen vanaf Marina Grande. Het buskaartje kost 1.20 EUR als je het aan wal koopt, in een bar of tabakswinkel, en 1.40 EUR aan boord.
Het laatste stuk bestaat uit treden
Van de weg bij de begraafplaats naar het zand daal je een trap af. Hoeveel treden het zijn weet niemand: geen enkele bron publiceert een telling en wij verzinnen er geen. Wat je wel kunt zeggen, is dat het een korte maar steile afdaling is. Echt kort: het heeft niets te maken met de ongeveer 180 treden bij de Chiaia. Steil genoeg om er twee keer over na te denken als je gevoelige knieën hebt of een volle koelbox.
Er is geen toegang voor voertuigen tot aan het zand: de auto of scooter blijft, als je ze mag gebruiken, boven op de weg staan. En van 30 maart tot 15 oktober 2026 mogen niet-inwoners sowieso geen voertuigen naar het eiland overbrengen, dus voor de meeste lezers speelt de vraag niet: je komt er met de bus. De details staan op de pagina over vervoer op Procida.
Wat er over is van de film
Weinig, en het is eerlijk om je daarvoor te waarschuwen. Er is geen museum, geen monumentale gedenkplaat, geen reconstructie van de filmset. Er is de baai, die is gebleven zoals hij was: dezelfde boog van zand, dezelfde rij rotsen, dezelfde lege horizon. Wie komt in de hoop op een themapark, gaat teleurgesteld weg; wie komt nadat hij de film heeft gezien, herkent het beeld binnen tien seconden en begrijpt waarom ze voor deze plek kozen.
Het strand van de Postino is een vaste stop voor wie het eiland rondgaat in het spoor van de film: de volledige route, met de Corricella die in de film het dorp speelt, staat op onze pagina over de filmlocaties van Il Postino op Procida. Kom je voor de foto's, dan is het beste licht laat in de middag, als de zon boven de open zee voor de baai ondergaat.
Grof zand, weinig schaduw, open zee
Het zand is vulkanisch en wordt beschreven als zeer grof: grover dan dat van de Chiaiolella, minder comfortabel om zonder luchtbed op te liggen. De baai is natuurlijk en hoefijzervormig, wat hem aan de zijkanten wat beschut, maar hij kijkt aan de noordwestkant nog steeds uit op de open zee.
De echte beperking: schaduw
Hier is bijna geen schaduw, en er is in de omgeving niets dat die zou kunnen geven. Geen pijnboom, geen klif die het strand bedekt, geen dorp om de hoek om midden op de dag naartoe te vluchten. Het barretje is klein. Midden in augustus, tussen twaalf en drie, is dit strand zwaar. Je maakt er beter een strand voor de vroege ochtend of de late middag van: twee of drie uur, geen hele dag.
De omgeving is echter iets wat de andere stranden van het eiland niet hebben: open land erachter, geen boulevard, geen rijen parasols zover het oog reikt. Wie stilte zoekt, vindt die hier meer dan bij de Chiaiolella.
Eén strandclub en geen prijslijst
Het strand is grotendeels vrij. Er is één strandclub, Lido Annamaria Pozzovecchio. We publiceren noch de prijzen noch een telefoonnummer, omdat ze door geen enkele betrouwbare bron worden bevestigd: zoals op elk strand van Procida worden de prijzen voor parasols en ligbedden voor 2026 niet gepubliceerd en moet je ze ter plekke vragen, voordat je je installeert.
Wat eten betreft is er op het strand het barretje en dat is alles. Voor een echte lunch ga je terug richting de haven of naar de zuidwestkant, waar de boulevard van de Chiaiolella de restaurants en pizzeria's bundelt: Da Mariano is een van de gevestigde adressen aan die boulevard. De andere adressen op het eiland, per gebied ingedeeld, staan in de gids voor de restaurants van Procida.
Wil je de baai van de juiste kant zien, namelijk vanaf zee, dan varen de boottochten rond het eiland langs de Pozzo Vecchio en stoppen ze voor een duik: het is het beeld dat de film beroemd maakte, gezien vanaf waar de camera het zag.




