Lees dit voor al het andere. Marina Corricella is een volledig autovrij dorp, zonder enige toegang voor voertuigen. Je bereikt het hotel alleen te voet, via een van de trappen van het dorp naar beneden, of over zee. Er is geen taxi die je tot aan de deur brengt, er is geen weg. De accommodatie is niet toegankelijk voor mensen die minder goed ter been zijn, en wordt sterk afgeraden voor iedereen die met zware bagage reist: de koffers gaan met de hand de trappen af en op. Deze informatie is meer waard dan welke lijst met voorzieningen ook, en het loont om hierover te beslissen voordat je naar de foto's kijkt.
Dat gezegd hebbende: slapen in Corricella kan bijna nergens anders. Negen kamers met uitzicht op de oudste vissershaven van het eiland, met de boten beneden en de roze en gele huizen er dicht omheen. Vanaf 80 EUR per nacht, wat weinig is voor wat je uit het raam ziet.
De trappen: hoeveel, welke en wat ze betekenen
Je daalt af naar Corricella via vier trappen: de Gradinata del Pennino, vanaf via San Rocco; de Gradinata Scura, vanaf via M. Scotti; en twee die van de beide uiteinden van de haven naar beneden komen. Er is niets anders. Het dorp heeft geen wegen voor voertuigen, en dat is geen schilderachtige aanstellerij: het is de reden dat het is gebleven zoals het is.
In de praktijk betekent het drie dingen. Eén: je komt vanaf de haven van Marina Grande met de bus of taxi tot het dichtstbijzijnde punt en loopt dan naar beneden. Twee: je draagt de koffers zelf, of je vraagt de accommodatie of ze hulp regelen — dat is de eerste vraag die je aan de telefoon stelt, nog vóór de beschikbaarheid. Drie: elke keer dat je weggaat en terugkomt, zijn er trappen. Aan het eind van een dag aan zee, met de tas en de vermoeidheid, laat die klim zich voelen.
Er is een gedeeltelijk alternatief en dat is de zee. Een bootdienst verbindt Corricella met het strand van Chiaia, en de boottochten vertrekken vanaf de kade er vlak onder. Maar om op het eiland aan te komen en het te verlaten, blijven de trappen.
De negen kamers
Het zijn er negen, met uitzicht op het dorp. De Superior-kamers hebben een privéterras, en daar loont het om meer aan uit te geven: het terras boven de kade, 's avonds, is de reden dat je de trappen hebt geaccepteerd. Vraag er bij het boeken specifiek om.
De receptie is 24 uur per dag open. In een driesterrenhotel met negen kamers onderaan een trap is dat een service die meer telt dan het lijkt: het betekent dat als je met de laatste draagvleugelboot aankomt of laat terugkomt van het diner, er iemand is.
Het ontbijt wordt op de terrassen geserveerd. We hebben geen geverifieerde in- en uitchecktijden en we schrijven ze niet op de gok op: die moet je bij het boeken navragen, samen met de uiterste tijd om op de laatste dag bagage achter te laten.
Restaurant La Lampara
Het hotel heeft een eigen restaurant, La Lampara, en dat is niet zomaar een hotelrestaurant: het is een van de best geplaatste adressen van het eiland in de ranglijsten van reizigers, bekend om zee-egels als die er zijn, om tonijn met pistache en om gegrilde octopus. Het ligt op het hoogste punt van Corricella, boven de kamers, en de tafels aan de reling worden in het hoogseizoen weken van tevoren gereserveerd.
Slapen boven zo'n restaurant heeft een duidelijk voordeel: 's avonds hoef je niet terug naar boven te klimmen. Het heeft ook een nadeel, en dat is luiheid. Op de kade, een paar meter verderop, zijn er Caracalé, Il Pescatore en Fuego, de enige pizzeria met dat uitzicht. Wissel af, in plaats van drie avonden achter elkaar op dezelfde plek te eten.
Hoe het is om in het dorp te wonen
Corricella is het oudste vissersdorp van het eiland; de haven zoals je die nu ziet dateert uit de 17e eeuw. De architectuur is spontaan: bogen, koepels, trappen, loggia's, gevels in verschillende kleuren. Het typisch lokale element is de vefio, het kleine overdekte balkon met een boogvormig gewelf, van Arabische invloed.
Het is ook de belangrijkste filmlocatie van "Il Postino": het pleintje heet Piazzetta Massimo Troisi. Wie voor de film komt, vindt hier de helft van wat hij zoekt; de andere helft ligt bij het strand van Pozzo Vecchio, aan de andere kant van het eiland. De volledige kaart staat in de locaties van "Il Postino".
De echte verdienste van hier slapen is het tijdstip. Van elf uur 's ochtends tot zes uur 's avonds zit het dorp vol dagjesmensen; vroeg in de ochtend en na het diner is het van de mensen die er wonen en de mensen die er slapen. Dat zijn de uren die de trappen de moeite waard maken.
Is het de moeite waard, en voor wie
Ja, als je met z'n tweeën bent, als je goed ter been bent, als je met een rugzak of een lichte rolkoffer reist, en als je minstens twee nachten blijft. Bij één nacht wegen de trappen te zwaar tegen de tijd die je er doorbrengt.
Nee, als je moeite hebt met lopen: het is geen kwestie van voorkeur, de accommodatie is niet toegankelijk. Nee als je een kinderwagen of grote koffers hebt. In die gevallen slaap je, voor hetzelfde uitzicht, erboven: La Casa sul Mare kijkt neer op Corricella en is over de weg bereikbaar. Voor een vlakke strandvakantie zijn er het Hotel Crescenzo en de Tirreno Residence in de Chiaiolella. De vergelijking staat in waar overnachten op Procida.

