Fuego lost een concreet probleem op: in Corricella eet je bijna alleen vis, tegen restaurantprijzen, en wie met kinderen of met een krap budget reist, blijft naar de uitgestalde menukaarten staan kijken. Dit is in de praktijk de enige pizzeria die op de kade uitkijkt, op nummer 45, met de tafels op een paar meter van de aangemeerde gozzi. De formule is eenvoudig: pizza, een paar visgerechten zonder complicaties, fritti, de gefrituurde gerechten. De waardering van reizigers is 4,4 op 5 op basis van ongeveer 1.070 recensies, de hoogste onder de zaken aan de marina.
Waarom je gaat
Je gaat om twee redenen, en geen van beide is gastronomisch onderzoek. De eerste is het uitzicht: je zit aan de kade, met de huizen die in terrassen omhoogklimmen naar Terra Murata, dezelfde ansichtkaart waarvoor je twee deuren verderop veel meer betaalt. De tweede is de rekening: dit is de budgetcategorie, de enige in het dorp, en met een gezin is het verschil aan het eind van de avond aanzienlijk.
Er is ook een derde reden, minder voor de hand liggend. Met kinderen aan tafel in een visrestaurant onderhandel je een uur; hier niet. Pizza houdt iedereen tevreden, de wachttijden zijn korter en niemand is beledigd als iemand een half bord laat staan. Plan je de dag met kleine kinderen, dan staan de overige tips op de pagina over Procida met kinderen.
Wat je van de keuken kunt verwachten
Verwacht de pizza van een dorpspizzeria, niet die uit een gids: goed gebakken, snel geserveerd, zonder signatuurdeeg. De visgerechten zijn eenvoudig — het repertoire van de trattoria aan zee, gefrituurde gerechten en pasta's — en moeten worden genomen voor wat ze zijn. Dit is niet de plek om spaghetti ai ricci of de keuken van de limone pane te zoeken: die vind je elders op het eiland.
Dat is een beoordeling, geen kritiek. De 4,4 op 5 op basis van meer dan duizend recensies zegt dat mensen precies krijgen wat ze verwachtten, en dat is in de toeristische horeca het moeilijkste resultaat om vol te houden. De zaken die teleurstellen, zijn die welke een signatuurkeuken beloven en diepvriesfrituur serveren; hier is de belofte een pizza aan de kade, en die belofte wordt nagekomen.
Openingstijden, en hoe je je niet in de dag vergist
Let op dit detail, want het verpest meer lunches dan je zou denken: van maandag tot vrijdag is Fuego alleen 's avonds open. Lunch is er op zaterdag en zondag. Ben je op een doordeweekse dag op dagtrip vanuit Napels en ga je rond lunchtijd naar Corricella in de verwachting van een pizza, dan grijp je mis.
's Avonds daarentegen is het het makkelijkste adres in het dorp voor wie niet heeft gereserveerd: de tafels wisselen snel en komen vrij. In augustus, als de kade bij elke zitting vol is, is het geen garantie, maar de kansen zijn beter dan elders. Een telefoontje naar +39 333 445 6192 kost niets.
Zoals op het hele eiland veranderen buiten het seizoen de regels: tussen november en maart gaat Procida flink dicht en worden de openingstijden zonder aankondiging korter. Ik heb geen geverifieerde winterkalender voor Fuego, dus bel vanaf november voordat je de trappen afgaat.
Wat je uitgeeft
Budgetcategorie: het is de enige zaak aan de kade die zo is ingedeeld, en dat is de nuttige informatie. Een gepubliceerde, controleerbare gemiddelde prijs bestaat niet, dus ik verzin er geen voor je; wat ik je kan geven, is de vergelijking. In hetzelfde dorp zit Caracalé rond de 40 EUR per persoon — een geverifieerd bedrag — en de andere visrestaurants zitten in de middencategorie.
Bestel je pizza en bier, dan blijft de rekening voorspelbaar. Schuif je daarentegen op naar de gegrilde vangst van de dag, dan geldt de gebruikelijke regel: prijs per kilo en grootte van de vis, vooraf gevraagd. Het financiële voordeel van dit adres ben je snel kwijt als je bestelt zoals je in het restaurant ernaast zou bestellen.
Hoe je er komt
Vanaf de haven van Marina Grande heb je twee routes. De eerste is te voet via Via Vittorio Emanuele tot Piazza dei Martiri, en dan de trap af die uitkomt op de kade: nauwelijks twintig minuten, bijna helemaal licht stijgend met het laatste stuk een steile afdaling. De tweede is het openbare microbusje, dat je op het plein afzet en je de klim bespaart, maar niet de laatste traptreden.
De traptreden zijn waar je over moet nadenken voordat je reserveert. De marina van Corricella is afgesloten voor verkeer en alleen te voet bereikbaar: met een kinderwagen, een rolstoel of een slechte knie is de weg naar beneden lastig en de weg terug naar boven na het diner nog meer. Wie het niet ziet zitten, kan over zee aankomen, want de kade is een echt haventje en de watertaxi's varen er; of je kiest een ander gebied en dineert in Marina Grande, waar je over vlak terrein aankomt.
Nog een laatste detail: op de terugweg, 's avonds, is de trap slecht verlicht. Je hebt geen hoofdlamp nodig, een telefoon is genoeg, maar je moet het weten voordat je in het donker staat met een kind op je arm.
Het oordeel
De juiste plek op het juiste moment. Een pizzadiner aan de kade van Corricella, terwijl het licht zakt en de boten op twee meter afstand deinen, is een van de mooiste avonden van het eiland, en het kost een fractie van het visdiner. Het is niet het adres voor een jubileum, en ook niet om te begrijpen wat de Procidaanse keuken kan.
Het advies als je hier meerdere dagen bent: één avond bij Fuego, één avond in een echt visrestaurant — Caracalé aan de kade, La Lampara erboven — en een lunch in Chiaiolella voor de citroenkeuken. Het volledige overzicht staat in de gids voor de restaurants van Procida.



