Van alle restaurants op Procida is dit het adres dat antwoord geeft op de juiste vraag: waar eet ik iets wat ik in Napels niet zou kunnen eten? Het antwoord is de limone pane, en Da Girone zet hem op drie manieren op de kaart — de linguine met citroenpesto en venusschelpen of mosselen, de insalata di limoni, de polpette van citroen en aubergine. Het ligt aan de Lungomare Cristoforo Colombo, in de Chiaiolella, met een terras boven zee. Je geeft tussen 20 en 40 EUR per persoon uit: een geverifieerd bedrag, wat zeldzaam is op het eiland.
De citroenpesto, het kenmerkende gerecht
De linguine met citroenpesto van Procida en venusschelpen of mosselen zijn het huisgerecht, en ze zijn ook de reden dat deze pagina bestaat. De pesto wordt gemaakt met de limone pane, en dat is niet zomaar een citroen: het witte deel onder de schil — het albedo — is hier dik, sponsachtig en zoet in plaats van bitter. Bij de sfusato amalfitano of de ovale di Sorrento wordt dat deel weggegooid; op Procida is het het deel dat je eet. De hele lokale citroenkeuken vloeit voort uit dit technische verschil.
Op het bord betekent het dat de citroen niet als zuur binnenkomt, maar als body: een plantaardige crème die de pasta bindt, met de schelpdieren die het zout van de zee meebrengen. Het is een primo die eenvoudig lijkt en die in feite de meest precieze manier is om te begrijpen waarom dit eiland een eigen gastronomie heeft, terwijl zijn vis op zich niet te onderscheiden is van die uit de rest van de baai.
Ben je maar één dag op Procida en moet je één gerecht kiezen, kies dan dit.
De insalata di limoni, uitgelegd
Het is het andere gerecht om te bestellen, en voor veel bezoekers is het een schok: er komt een bord grof gesneden citroenen, met het albedo, aangemaakt met knoflook, ui, olie, munt, chilipeper en zout. Je drukt ze lichtjes aan met de vork, net genoeg om het sap eruit te laten komen zonder het witte deel kapot te maken. Daarna eet je ze, letterlijk, met de lepel, samen met brood.
Het is geen decoratief bijgerecht: het was de saus van de vissers, die bij gefrituurde vis hoorde en waarin je je brood doopte. In Napels, dertig minuten verderop met de ferry, bestaat dit gerecht niet als vastgelegd recept, en niet toevallig: met een citroen met een bitter albedo zou het oneetbaar zijn. Het is het meest concrete bewijs dat de limone pane een cultivar op zich is.
Het natuurlijke seizoen loopt van voorjaar tot zomer. De citroen rijpt tussen oktober en maart en de boom bloeit het hele jaar opnieuw, maar op tafel verschijnt de salade vooral van het voorjaar tot de vroege zomer. Vind je hem op de kaart, bestel hem dan zonder discussie.
Wie vegetarisch eet, heeft hier meer ruimte dan elders op het eiland: insalata di limoni en polpette van citroen en aubergine zijn twee volwaardige gerechten, geen twee vermomde bijgerechten.
De rest van de kaart
De polpette zijn het andere waar deze zaak goed in is: van inktvis, van vis, en die van citroen en aubergine die de cirkel van het citroenverhaal sluiten. Het zijn gerechten voor een tafel vol mensen, om in het midden te bestellen en te delen, en dat is hier de juiste manier van eten.
Dan zijn er de gefrituurde inktvis met friet en de vangst van de dag, gegrild, wat het onderdeel is om vooraf af te spreken: je betaalt per gewicht, dus vraag de prijs per kilo en de grootte. Het is het enige dat de rekening buiten de marge van 20–40 EUR kan brengen.
Bij de rekening komt de limoncello, van het huis. Het is een gewoonte in de baai, maar hier heeft het een extra betekenis: gemaakt met de limone pane heeft hij minder scherpte en meer geur dan de industriële limoncello die je verwacht. Het is geen proeverij, het is een manier om af te sluiten; maar als je de ronde langs de smaken van het eiland maakt, hoort dat kleine glaasje bij het verhaal.
De openingstijden: bel, vertrouw de websites niet
Ik moet hier expliciet zijn, want dit is een geval waarin de informatie online niet overeenkomt: de bronnen publiceren verschillende openingstijden voor Da Girone, dus op deze pagina vind je er geen. Ik kies niet zomaar een openingstijd om een veld te vullen: bel +39 081 896 7367 en laat je vertellen of ze open zijn en vanaf hoe laat.
Het telefoontje is hier om twee redenen bijzonder zinvol. De eerste is dat de Chiaiolella leeft van het strandseizoen en eerder dichtgaat dan de rest van het eiland: buiten de zomer beperken veel keukens aan deze marina hun dagen. De tweede is de afstand: je zit aan de andere kant dan de haven, en na een kwartier in het microbusje de rolluiken dicht vinden is een verloren avond.
Over de specifieke seizoensgebondenheid van dit adres heb ik geen geverifieerde kalender, en ik ga er geen verzinnen. Wat in het algemeen geldt, is dat Procida tussen november en maart flink dichtgaat.
Wat je uitgeeft
Tussen 20 en 40 EUR per persoon: het is een van de weinige gepubliceerde en controleerbare prijsmarges op het eiland, en ze vertelt je twee dingen. De eerste is dat je hier kunt eten zonder visrestaurantprijzen te betalen, als je het houdt bij een primo, de polpette en een bijgerecht. De tweede is dat de marge oploopt tot 40 EUR zodra de vangst per gewicht in het spel komt.
Ter vergelijking: Caracalé in Corricella en La Conchiglia aan de Chiaia zitten rond de 40 EUR per persoon, eveneens uit geverifieerde bronnen. Geen van de andere restaurants op het eiland heeft een gepubliceerde prijs: lees je een precies bedrag over een restaurant op Procida, vraag je dan af waar het vandaan komt.
Het oordeel
Het is het restaurant dat ik aanraad aan iedereen die wil begrijpen wat het eiland eet, niet alleen wat het vangt. De waardering van reizigers is 4,1 op 5 op basis van ongeveer 1.100 recensies: degelijk, niet uitzonderlijk, en het eerlijkste getal om je te geven. De keuken is niet verfijnd, en de bediening heeft, met die aantallen en dat terras, in augustus haast.
Maar de citroenpesto en de insalata di limoni vind je bijna nergens anders, en daarvoor kom je. Combineer het met een dag in dit deel van het eiland: 's ochtends het strand van Chiaiolella, hier lunchen, 's middags de wandeling richting Vivara. Voor de rest van het lokale eten is er de pagina over wat je eet op Procida.



