Ze wszystkich restauracji na Procidzie to adres, który odpowiada na właściwe pytanie: gdzie zjem coś, czego nie zjadłbym w Neapolu? Odpowiedzią jest limone pane, a Da Girone umieszcza go w menu na trzy sposoby — linguine z pesto z cytryny i małżami vongole lub omułkami, insalata di limoni, polpette z cytryny i bakłażana. Znajduje się przy Lungomare Cristoforo Colombo, w Chiaiolelli, z tarasem nad morzem. Wydajesz od 20 do 40 EUR od osoby: to zweryfikowana kwota, co na wyspie jest rzadkością.
Pesto z cytryny, popisowe danie
Linguine z pesto z cytryny z Procidy i małżami vongole lub omułkami to danie firmowe i zarazem powód, dla którego istnieje ta strona. Pesto robi się z limone pane, który nie jest zwykłą cytryną: biała warstwa pod skórką — albedo — jest tu gruba, gąbczasta i słodka zamiast gorzkiej. W sfusato amalfitano czy ovale di Sorrento tę część się wyrzuca; na Procidzie to ją się je. Cała lokalna kuchnia cytrynowa wynika z tej technicznej różnicy.
Na talerzu oznacza to, że cytryna nie pojawia się jako kwasowość, lecz jako konsystencja: roślinny krem, który wiąże makaron, a owoce morza wnoszą sól morza. To pierwsze danie, które wygląda prosto, a w rzeczywistości jest najdokładniejszym sposobem, by zrozumieć, dlaczego ta wyspa ma własną gastronomię, podczas gdy jej ryby same w sobie niczym nie różnią się od ryb z reszty zatoki.
Jeśli jesteś na Procidzie tylko jeden dzień i musisz wybrać jedno danie, wybierz to.
Insalata di limoni wyjaśniona
To drugie danie, które warto zamówić, a dla wielu odwiedzających jest szokiem: dostajesz talerz grubo pokrojonych cytryn, z albedo, doprawionych czosnkiem, cebulą, oliwą, miętą, papryczką chili i solą. Lekko rozgniatasz je widelcem, tylko po to, by wydobyć sok, nie rozbijając białej części. Potem jesz je dosłownie łyżką, razem z chlebem.
To nie jest dekoracyjny dodatek: to był sos rybaków, który towarzyszył smażonej rybie i w którym maczało się chleb. W Neapolu, trzydzieści minut promem stąd, to danie nie istnieje jako skodyfikowany przepis, i nie bez powodu: z cytryną o gorzkim albedo byłoby niejadalne. To najbardziej konkretny dowód, że limone pane to odrębna odmiana.
Naturalny sezon trwa od wiosny do lata. Cytryna dojrzewa między październikiem a marcem, a drzewo kwitnie ponownie przez cały rok, ale na stole sałatka pojawia się przede wszystkim od wiosny do początku lata. Jeśli znajdziesz ją w menu, zamów ją bez dyskusji.
Kto je wegetariańsko, ma tu więcej możliwości niż gdzie indziej na wyspie: insalata di limoni oraz polpette z cytryny i bakłażana to dwa pełne dania, a nie dwa przebrane dodatki.
Reszta menu
Polpette to druga rzecz, którą ten lokal robi dobrze: z kalmarów, z ryby oraz z cytryny i bakłażana, które zamykają cytrynowy wątek. To dania dla stołu pełnego ludzi, do zamówienia na środek i dzielenia się, i tak właśnie należy tu jeść.
Są też smażone kalmary z frytkami i połów dnia z grilla, który trzeba ustalić na początku: płaci się za niego na wagę, więc zapytaj o cenę za kilogram i wielkość. To jedyna pozycja, która może wyprowadzić rachunek poza przedział 20–40 EUR.
Z rachunkiem przychodzi limoncello, gratis. To zwyczaj zatoki, ale tutaj ma dodatkowy sens: zrobione z limone pane ma mniej ostrości i więcej aromatu niż przemysłowe limoncello, którego się spodziewasz. To nie degustacja, to sposób na zakończenie; ale jeśli robisz przegląd smaków wyspy, ten mały kieliszek jest częścią tematu.
Godziny otwarcia: dzwoń, nie ufaj stronom internetowym
Muszę tu być jednoznaczny, bo to przypadek, w którym informacje w sieci się nie zgadzają: źródła publikują różne godziny otwarcia Da Girone, więc na tej stronie nie znajdziesz żadnych. Nie wybieram godziny otwarcia na chybił trafił, żeby wypełnić pole: zadzwoń pod numer +39 081 896 7367 i dowiedz się, czy jest otwarte i od której godziny.
Telefon ma tu szczególny sens z dwóch powodów. Pierwszy jest taki, że Chiaiolella żyje z sezonu plażowego i zamyka się wcześniej niż reszta wyspy: poza latem wiele kuchni przy tej przystani ogranicza dni otwarcia. Drugi to odległość: jesteś po przeciwnej stronie niż port, a zastanie opuszczonych rolet po kwadransie jazdy mikrobusem to stracony wieczór.
Co do konkretnej sezonowości tego adresu nie mam zweryfikowanego kalendarza i nie zamierzam go wymyślać. Ogólnie prawdą jest, że między listopadem a marcem na Procidzie sporo się zamyka.
Ile wydasz
Od 20 do 40 EUR od osoby: to jeden z niewielu opublikowanych i weryfikowalnych przedziałów cenowych na wyspie i mówi dwie rzeczy. Pierwsza: możesz tu zjeść, nie wydając tyle, co w restauracji rybnej, jeśli pozostaniesz przy pierwszym daniu, polpette i dodatku. Druga: przedział rozszerza się do 40 EUR, gdy tylko w grę wchodzi połów na wagę.
Dla porównania Caracalé w Corricelli i La Conchiglia w Chiaia to około 40 EUR od osoby, również według zweryfikowanych źródeł. Żadna z pozostałych restauracji na wyspie nie ma opublikowanej ceny: kiedy czytasz dokładną kwotę dotyczącą restauracji na Procidzie, zastanów się, skąd pochodzi.
Werdykt
To restauracja, którą polecam każdemu, kto chce zrozumieć, co wyspa je, a nie tylko co łowi. Ocena podróżnych to 4.1 na 5 z około 1,100 recenzji: solidna, nie wyjątkowa, i to najuczciwsza liczba, jaką mogę ci podać. Kuchnia nie jest wyrafinowana, a obsługa, przy takich liczbach i takim tarasie, w sierpniu się spieszy.
Ale pesto z cytryny i insalata di limoni trudno znaleźć gdziekolwiek indziej, a to po nie się tu przychodzi. Połącz to z dniem w tej części wyspy: rano plaża Chiaiolella, tutaj lunch, po południu spacer w stronę Vivary. O reszcie lokalnego jedzenia przeczytasz na stronie co zjeść na Procidzie.



