Caracalé znajduje się na nabrzeżu Corricelli, pod numerem 62, w dawnym magazynie łodzi: niskie sklepienia, surowy kamień, drzwi wychodzące prosto na wodę. To rodzaj sali, który na Procidzie ma precyzyjne wyjaśnienie — tu na zimę wyciągano gozzi, a kiedy rybołówstwo stało się zajęciem nielicznych, magazyny zmieniły przeznaczenie. Je się ryby, wydaje się około 40 EUR od osoby, a dniem zamknięcia jest wtorek. Tym, co czyni to miejsce bardziej przydatnym od wielu innych, jest to, że nie znika w listopadzie: jest otwarte przez cały rok, a od stycznia do marca działa w soboty i niedziele.
Sala i dlaczego ma znaczenie
Urok tego adresu to nie panoramiczny taras: to wnętrze. Odrestaurowany magazyn łodzi ma sklepione sufity, grube mury i temperaturę, która latem ratuje od ósmej wieczorem. Jeśli już dwa razy jadłeś kolację na tarasie z widokiem na zatokę, tutaj zmienia się rejestr: jesteś w środku wioski, a nie nad nią. Na zewnątrz nabrzeże żyje własnym życiem, z łodziami dwa metry od stolików.
To także powód, dla którego sprawdza się w wietrzny lub deszczowy wieczór, kiedy lokale żyjące ze stolików na zewnątrz pustoszeją. Poza sezonem, gdy Corricella jest prawie wyludniona, ta sala jest bardziej warta podróży niż w sierpniu.
Co zamówić
Danie, z którego lokal słynie najbardziej, to spaghetti ai ricci, spaghetti z jeżowcami: makaron wymieszany na surowo z miąższem jeżowców, czosnkiem i pietruszką. Jak wszędzie na wyspie, dostępność nie jest gwarantowana — połów jeżowców podlega ograniczeniom w ramach zrównoważonego rybołówstwa. Zadzwoń i zapytaj, zamiast przyjmować to za pewnik w sierpniu.
Pozostałe dania, z których lokal jest znany, opisują kuchnię, która nie kończy się na grillowanej rybie. Zupa z fasoli cannellini i małży to danie łączące ląd i morze, z tych, których lokale turystyczne już nie umieszczają w menu. Przysmażana mątwa z julienne z surowej cukinii gra na kontraście temperatur. Pałasz smażony w cieście „alla parmigiana” to najciekawsza pozycja w karcie: pałasz jest długi, cienki i tani, a w zatoce był rybą domową, nie restauracyjną. Repertuar zamyka przysmażany tuńczyk.
Czego nie znajdziesz na stole, to kuchni opartej na limone pane, który pozostaje prawdziwą specjalnością wyspy, a którym restauracje w Corricelli zajmują się bardzo niewiele. Po to trzeba zejść do Chiaiolelli albo zatrzymać się w cukierni.
Ile naprawdę wydasz
Około 40 EUR od osoby: to jedna z niewielu opublikowanych i weryfikowalnych kwot dla restauracji na Procidzie, pochodząca z recenzji Luciana Pignataro. Jak na rybny lunch lub kolację w zatoce, z przystawką, pierwszym daniem i kieliszkiem, nie jest to drogo. Uważaj natomiast na porównania oparte na przedziałach symboli na portalach z recenzjami: podwójny symbol waluty to nie cena, a przeliczanie go na euro to ćwiczenie z wyobraźni.
Jak zawsze zmienną jest połów sprzedawany na wagę. Jeśli zamawiasz całą grillowaną rybę, zapytaj o cenę za kilogram i wielkość, zanim trafi do kuchni: pięćdziesiąt gramów więcej to bardzo niewiele na talerzu i całkiem sporo na rachunku. Ta sama kwota 40 EUR od osoby jest zweryfikowana także dla La Conchiglia, a Da Girone w Chiaiolelli mieści się między 20 a 40 EUR.
Kiedy jest otwarte
To punkt, w którym Caracalé wygrywa z prawie wszystkimi. Jest otwarte przez cały rok: od stycznia do marca działa tylko w soboty i niedziele, potem wraca do pełnego tygodnia. Dniem zamknięcia jest wtorek. Na wyspie, gdzie połowa kuchni zawiesza działalność między listopadem a marcem, a godziny zmieniają się bez uprzedzenia, adres otwarty zimą to prawdziwy skarb. Jeśli planujesz weekend poza sezonem, od razu wpisz go na listę.
Ogólna zasada wyspy nadal obowiązuje: zanim przejdziesz pół miejscowości, zadzwoń. Zimowe otwarcie zależy też od pogody i promów, a weekend ze wzburzonym morzem zmienia plany wszystkich, łącznie z restauratorami. Aby wiedzieć, czego się spodziewać miesiąc po miesiącu, zajrzyj na stronę kiedy jechać na Procidę.
Co pić
Karta win na Procidzie to zawsze karta kampańska z kilkoma lokalnymi pozycjami. Wyspa od zawsze robiła wino, ale przez pokolenia sprzedawała je luzem, a winogrono Levante trafiało głównie na stragany jako winogrona stołowe. Wino Starza, zaprezentowane w 2022 roku, gdy wyspa była Włoską Stolicą Kultury, to pierwszy produkt z winogron z Procidy objęty apelacją — DOC Campi Flegrei, ponieważ DOC Procida nie istnieje. Jeśli znajdziesz je w karcie, zamów je, by zrozumieć, jak działa heroiczne winiarstwo na wyspie o powierzchni poniżej czterech kilometrów kwadratowych; jeśli go nie ma, nie dziw się, butelek jest niewiele.
W przeciwnym razie bezpiecznym wyborem do tej kuchni jest falanghina z Campi Flegrei lub białe wino z Ischii: wysoka kwasowość, mało drewna, nic, co przykryłoby jeżowce czy małże. Co do wina rada jest zawsze ta sama: zapytaj, co mają luzem lub na kieliszki, zanim otworzysz ważną butelkę, bo w połowie kolacji w upale nikt nie zasługuje na ciepłą butelkę.
Werdykt
To adres, który najchętniej polecam w Corricelli, i to nie dlatego, że jest najbardziej malowniczy: dlatego, że ma podaną cenę, kuchnię, która próbuje czegoś więcej niż frytownica, i kalendarz, który wytrzymuje zimę. Ocena podróżnych to 4.3 na 5 z około tysiąca recenzji, na poziomie La Lampara.
Uczciwie mówiąc, są dwa ograniczenia. Pierwsze: to sala wewnętrzna, więc jeśli twoim celem jest zdjęcie zatoki o zachodzie słońca, jesteś w złym miejscu i lepiej wspiąć się do La Lampara albo zatrzymać się na placu w Assafà. Drugie: na nabrzeżu Corricelli w sierpniu je się w ścisku, i dotyczy to wszystkich. Pełny obraz alternatyw znajdziesz w przewodniku po restauracjach.



