Przede wszystkim to, co musisz wiedzieć: La Conchiglia jest na dole, na piasku plaży Chiaia, a żeby tam dotrzeć, schodzi się 170 stopniami. Adres to Via Pizzaco 10, ale to miejsce, w którym zostawiasz drogę i zaczynasz schody. To nie szczegół logistyczny: to fakt, który decyduje, czy to miejsce jest dla ciebie. W dół to dziesięć minut; w górę, po obiedzie, w lipcowym słońcu, to zupełnie inna sprawa. Jest alternatywa od strony morza, zaraz do niej przejdę. Kto tam dotrze, je świeży makaron, jaki na wyspie robi już niewielu, wydając około 40 EUR od osoby.
170 stopni i alternatywa od strony morza
Schody zaczynają się przy Via Pizzaco, na grzbiecie schodzącym z cypla Punta Pizzaco, i kończą się na piasku. To 170 stopni, odsłoniętych, bez ciągłej poręczy i z kilkoma nierównymi odcinkami. W drodze w dół widok jest wspaniały i nie myślisz o tym. W drodze w górę z pełnym żołądkiem, w upale, myślisz o tym bardzo: licz dwadzieścia minut i jeden postój.
Kto nie czuje się na siłach, ma wyjście: można też przypłynąć morzem, a restauracja organizuje transport łodzią z Corricelli. Przy rezerwacji powiedz to jednak wprost: zapytaj, czy usługa działa tego dnia, o której przypływa łódź, ile kosztuje i przy jakim stanie morza nie pływa. To usługa zależna od warunków, a nie rozkładowy prom, a znalezienie się po kolacji na plaży bez spodziewanego transportu oznacza 170 stopni po ciemku.
Rozsądna zasada: zejdź pieszo za dnia, zarezerwuj powrót łodzią. Albo, jeśli łódź nie kursuje, zarezerwuj obiad, a nie kolację, żeby wspinać się przytomnie, a nie o północy. Z wózkami dziecięcymi, wózkami inwalidzkimi lub przy trudnościach z chodzeniem dojście pieszo należy całkowicie wykluczyć.
Co się je
Powodem, by zejść, jest świeży makaron. Stracci z omułkami i brokułami to danie, które pamiętam najlepiej: nieregularny, ręcznie rwany makaron, jeden mięczak i jedno warzywo, nic innego, za czym można by się schować. Caramelle, pierożki w kształcie cukierka z ricottą i krewetkami w białym sosie z omułków, idą w tym samym kierunku, z sosem, który jest ubitym płynem z omułków, a nie śmietaną. Kalmary faszerowane ricottą w pomidorach to danie główne do zamówienia, jeśli nie możesz się zdecydować.
Jest jeszcze frittura di paranza, mieszanka smażonych drobnych rybek, która jest miarą każdej kuchni rybnej: małe ryby, suche, bez tłuszczu, który zostaje z tobą do wieczora. Tutaj robią ją dobrze, i to danie przywołują mieszkańcy, gdy mówią – a mówią często – że to miejsce, w którym je się najlepiej na wyspie.
Jeśli chodzi o limone pane, nie oczekuj osobnej sekcji. Jeśli szukasz insalata di limoni, właściwy adres jest w Chiaiolelli; tutaj kuchnia jest morska i oparta na świeżym makaronie.
Kiedy jest otwarte
Sezon jest zweryfikowany i należy go jasno podać: od Wielkanocy do listopada. Zimą restauracji nie ma, i to ma sens – lokal na piasku, dostępny schodami lub łodzią, nie działa przy wzburzonym morzu. Godziny to 12:00–16:00 i 19:00–23:00.
Długie okno obiadowe to prawdziwa zaleta: możesz przyjść o 14:00, zjeść bez pośpiechu i zostać na plaży. Jeśli masz zaplanowany dzień na Chiai, naturalny układ to rano na plaży, późny obiad, popołudnie w cieniu i powrót na górę, gdy słońce się obniży. Pozostałe plaże wyspy znajdziesz w przewodniku po plażach Procidy.
Na tej stronie nie znajdziesz oceny podróżnych. Nie dlatego, że jest niska: dlatego, że nie udało mi się jej zweryfikować, a wolę zostawić pole puste, niż podać liczbę, której nie sprawdziłem.
Gdzie naprawdę jesteś
Wokół tego adresu powtarza się pewne nieporozumienie i warto je wyjaśnić. La Conchiglia – dla mieszkańców Procidy „da Tonino” – jest często kojarzona z Corricellą, bo stamtąd przypływa łódź i bo grzbiet jest ten sam. Ale restauracja nie stoi na nabrzeżu wioski: jest po drugiej stronie cypla, na piasku Chiai, czyli na innej plaży i z innym problemem logistycznym.
Różnicę widać przy stole. Na nabrzeżu Corricelli je się wewnątrz wioski, wśród zacumowanych łodzi i przechodzących ludzi; tutaj je się na plaży, z szumem wody i niczym innym dookoła. O zachodzie słońca, gdy parasole są złożone i zostają tylko stoliki, to najcichsze miejsce na wyspie. Jest też najtrudniejsze do opuszczenia, a te dwie rzeczy to jedno i to samo.
Ile wydasz
Około 40 EUR od osoby: kwota pochodzi z recenzji Luciano Pignataro i jest jedną z niewielu opublikowanych dla wyspy. Jak na domowy świeży makaron i smażone ryby w miejscu, gdzie każda skrzynka warzyw schodzi tymi samymi schodami co ty, nie jest drogo. Logistyka naprawdę ma tu swoją cenę.
Ta sama kwota jest zweryfikowana dla Caracalé na Corricelli; Da Girone w Chiaiolelli mieści się między 20 a 40 EUR. Jak wszędzie, ryba dnia na wagę to osobna pozycja: cena za kilogram i wielkość ryby, o które pytasz przed zamówieniem.
Werdykt
To miejsce, które poleciłbym na jeden obiad na Procidzie, gdyby miał być tylko jeden. Ale z ostrzeżeniem pogrubioną czcionką: 170 stopni w dół i 170 z powrotem w górę albo łódź do uzgodnienia. Kto wie o tym z góry, schodzi przygotowany i przeżywa jeden z najlepszych dni na wyspie. Kto odkrywa to na miejscu, w klapkach, w sierpniowym upale, zapamiętuje go z niewłaściwego powodu.
Jeśli schody nie wchodzą w grę, płaskie alternatywy są w Marina Grande: do La Medusa i Re Ferdinando dochodzi się z portu bez stopni. Pełne porównanie znajdziesz w przewodniku po restauracjach.



