Trzeciego dnia na wyspie przytrafia się to każdemu: jadłeś ryby na obiad i na kolację, masz dość smażonych potraw i makaronu z małżami, a myśl o kolejnej doradzie cię przygnębia. Re Ferdinando rozwiązuje dokładnie ten problem. Działa od 1960 roku przy Via Libertà, kilka metrów od portu w Marina Grande, i jest jednocześnie steakhouse’em i restauracją rybną: na wyspie to jedyna prawdziwa alternatywa dla morskiej monokultury. Ma taras widokowy nad zatoką i najwyższą ocenę wśród restauracji w porcie, 4.5 na 5 z około 470 opinii.
Mięso na wyspie rybaków
Brzmi to jak sprzeczność, a tymczasem to najbardziej oczywista luka na rynku Procidy. Karty restauracji na wyspie są niemal identyczne: przystawka z owoców morza, makaron z owocami morza, grillowana ryba dnia. Kto nie je ryb – z gustu, z powodu alergii albo po prostu dlatego, że ma ich dość – ma na Procidzie nieproporcjonalnie trudno.
Tutaj grill pracuje na mięsie, i to zmienia skład przy stole: możesz zabrać do restauracji dziecko, które nie tknie ryby, bez negocjacji, a kto chce ryby, i tak ją zamówi. Na rodzinnych wakacjach to funkcja, a nie szczegół gastronomiczny.
Nie oczekuj jednak steakhouse’u w stylu anglosaskim: to tradycyjna kampańska restauracja, która podaje też mięso z węgla drzewnego, z sześćdziesięcioma latami działalności za sobą. Jeśli twoją miarą są wielkie steki sezonowane na sucho, dostosuj oczekiwania.
Co zamówić
Grillowane mięsa to powód, dla którego ten adres jest na twojej liście, i to je trzeba zamówić przynajmniej raz. Po stronie rybnej dom ma w karcie spaghetti ai ricci: to jedno z niewielu miejsc na wyspie, gdzie je znajdziesz, z ostrzeżeniem, które obowiązuje wszędzie – połów jeżowców jest ograniczony ze względu na zrównoważone rybołówstwo, a o dostępność trzeba zapytać, a nie zakładać ją, nawet w sierpniu.
Jedno wyjaśnienie jest tu obowiązkowe, bo często o to pytają: żadna restauracja na Procidzie nie figuruje w Przewodniku Michelin, ta również. Kto opowiada ci o gwiazdkach czy Bib Gourmand na wyspie, myli Procidę z innym miejscem. Znajdziesz tu dobrą, wieloletnią kuchnię rodzinną, co jest czymś innym, a na tygodniowe wakacje często czymś lepszym.
Jeśli szukasz historycznych dań wyspy, prawdziwy repertuar jest gdzie indziej: coniglio alla procidana, królik po procydańsku, insalata di limoni, karczoch w oliwie. To dania domowe, które pojawiają się w kartach sporadycznie: gdy zobaczysz je wypisane, zamawiaj.
Taras i położenie
Współrzędne to 40.765391, 14.026930: jesteś nad portem, z tarasem zwróconym na zatokę i, w pogodne dni, z zarysem Wezuwiusza po drugiej stronie wody. To inny widok niż na Corricelli, który jest zamknięty i pionowy: tutaj jest otwarty, poziomy, samo szerokie morze.
Położenie to drugi powód, dla którego ten adres jest wygodny. Jesteś kilka metrów od miejsca, gdzie przybijają promy, po płaskim, bez stopni: jeśli masz ustalony powrót i nie chcesz ryzykować zadyszki przy wspinaczce z Corricelli, jesz tutaj i w pięć minut jesteś przy kasie biletowej. Strona o promach na Procidę podaje godziny do sprawdzenia.
Ceny i godziny otwarcia
Średni przedział cenowy, i na tym poprzestaję. Dla Re Ferdinando nie ma opublikowanej średniej kwoty, którą udałoby mi się zweryfikować, i nie zamierzam jej wyprowadzać, przeliczając symbole walut z portali z opiniami: to najszybszy sposób, by zapisać fałszywą liczbę. Jedyne zweryfikowane ceny na wyspie to te dla Caracalé i La Conchiglia, około 40 EUR od osoby, oraz Da Girone, między 20 a 40 EUR.
Przy mięsie obowiązuje zasada bardzo podobna do tej przy rybie na wagę: zapytaj o wielkość kawałka, zanim trafi na węgle. Antrykot to antrykot, a o rachunku decyduje waga.
Godziny otwarcia na tej stronie pozostają puste, bo nie udało mi się ich zweryfikować; numer to +39 081 896 8597. Co do sezonowości, nie mam potwierdzonego kalendarza: można powiedzieć, że od listopada do marca Procida w dużej mierze się zamyka, a Marina Grande to okolica, w której najłatwiej znaleźć coś otwartego, bo tam mieszkają ludzie z wyspy. Poza sezonem dzwoń.
Sześćdziesiąt lat pod tym samym adresem
Działalność od 1960 roku oznacza, że ta restauracja widziała, jak Procida zmienia zajęcie. W latach sześćdziesiątych wyspa żyła z żeglugi: mężczyźni zaciągali się na statki, rodziny zostawały na lądzie, a restauracje w porcie pracowały głównie dla przyjeżdżających i wyjeżdżających. Masowa turystyka przyszła znacznie później i w łagodniejszej formie niż na Capri czy Ischii. Lokale na wyspie, które przetrwały obie epoki, można policzyć na palcach jednej ręki: La Medusa, otwarta w 1954 roku, i ten.
Praktyczna konsekwencja jest taka, że klientela nie jest wyłącznie przejezdna. Restauracja, która żyje także z mieszkańców, ma ograniczenie, którego nie mają lokale czysto turystyczne: nie może sobie pozwolić na zły wieczór, bo zobaczy tego klienta ponownie w następnym tygodniu. To powód, dla którego szukając lokalu w nadmorskim miasteczku, najpierw patrzę, od jak dawna jest otwarty, a dopiero potem na kartę.
Werdykt
To adres, który trzymam w rezerwie na drugi lub trzeci wieczór, i prawie zawsze okazuje się tym, w którym czujesz się najlepiej: bez schodów, z tarasem nad zatoką, z sześćdziesięcioma latami w zawodzie i możliwością zamówienia steku bez poczucia winy. Ocena podróżnych 4.5 na 5 jest najwyższa wśród restauracji w porcie i mnie nie dziwi.
Jeśli natomiast to twój jedyny wieczór na Procidzie i chcesz pocztówki, zejdź na Corricellę: Caracalé dla sali w dawnej szopie na łodzie, La Lampara dla widoku z góry. Pełne porównanie znajdziesz w przewodniku po restauracjach Procidy.



