Op de derde dag op het eiland overkomt het iedereen: je hebt 's middags en 's avonds vis gegeten, je hebt genoeg van gefrituurd eten en pasta met venusschelpen, en het idee van nog een dorade maakt je somber. Re Ferdinando lost precies dat probleem op. Het bestaat sinds 1960 aan de Via Libertà, een paar meter van de haven van Marina Grande, en het is steakhouse en visrestaurant tegelijk: op het eiland is het het enige echte alternatief voor de monocultuur van de zee. Het heeft een panoramisch terras boven de baai en de hoogste score van de restaurants aan de haven, 4.5 uit 5 op basis van ongeveer 470 reviews.
Vlees op een eiland van vissers
Zo gesteld klinkt het als een tegenstrijdigheid, maar het is juist het duidelijkste gat in de markt op Procida. De kaarten van de restaurants op het eiland zijn bijna allemaal gelijk: voorgerecht van zeevruchten, pasta met schaaldieren, gegrilde vangst van de dag. Wie geen vis eet – uit smaak, door een allergie of gewoon omdat hij er genoeg van heeft – heeft het op Procida onevenredig moeilijk.
Hier werkt de grill met vlees, en dat verandert de samenstelling van de tafel: je kunt het kind dat geen vis aanraakt zonder onderhandelen meenemen naar het restaurant, en wie vis wil, bestelt die gewoon. Op een gezinsvakantie is dat een functie, geen gastronomisch detail.
Verwacht echter geen steakhouse in Angelsaksische stijl: dit is een traditioneel Campanisch restaurant dat ook vlees op houtskool doet, met zestig jaar ervaring achter zich. Is je maatstaf grote dry-aged steaks, stel je verwachtingen dan bij.
Wat je bestelt
Het gegrilde vlees is de reden dat dit adres op je lijst staat, en het is wat je minstens één keer moet bestellen. Aan de viskant houdt het huis de spaghetti ai ricci op de kaart: een van de weinige plekken op het eiland waar je ze vindt, met de waarschuwing die overal geldt – het oogsten van zee-egels is beperkt om redenen van duurzame visserij en naar de beschikbaarheid moet je vragen, niet als vanzelfsprekend beschouwen, zelfs niet in augustus.
Eén verduidelijking is hier verplicht, want er wordt me vaak naar gevraagd: geen enkel restaurant op Procida staat in de Michelingids, ook dit niet. Wie je vertelt over sterren of Bib Gourmands op het eiland, verwart Procida met een andere plek. Wat je vindt, is goede familiekeuken met een lange geschiedenis, wat iets anders is en voor een weekje vakantie vaak iets beters.
Zoek je de historische gerechten van het eiland, dan ligt het echte repertoire elders: coniglio alla procidana, konijn op z'n Procidaans, de insalata di limoni, de artisjok op olie. Het zijn huiselijke gerechten die af en toe op de kaart verschijnen: zie je ze aangekondigd, bestel ze dan.
Het terras en de ligging
De coördinaten zijn 40.765391, 14.026930: je bevindt je boven de haven, met het terras uitkijkend op de baai en op heldere dagen het silhouet van de Vesuvius aan de overkant van het water. Het is een ander uitzicht dan dat van Corricella, dat besloten en verticaal is: hier is het open, horizontaal, één en al wijde zee.
De ligging is de tweede reden waarom dit adres handig is. Je bent een paar meter van waar de veerboten aanmeren, op vlak terrein, zonder treden: ligt je terugreis vast en wil je niet riskeren buiten adem de klim vanuit Corricella te doen, dan eet je hier en sta je binnen vijf minuten beneden bij het loket. De pagina over veerboten naar Procida heeft de tijden om te controleren.
Prijzen en openingstijden
Middensegment, en daar laat ik het bij. Voor Re Ferdinando is er geen gepubliceerd gemiddeld bedrag dat ik heb kunnen verifiëren, en ik ben niet van plan er een af te leiden door de valutasymbolen van de reviewportalen om te rekenen: het is de snelste manier om een onjuist getal op te schrijven. De enige geverifieerde prijzen op het eiland zijn die van Caracalé en La Conchiglia, ongeveer 40 EUR per persoon, en van Da Girone, tussen 20 en 40 EUR.
Voor het vlees geldt een regel die sterk lijkt op die voor vis per gewicht: vraag naar het formaat van het stuk voordat het op de houtskool gaat. Een côte de boeuf is een côte de boeuf, en het gewicht maakt de rekening.
De openingstijden blijven op deze pagina leeg omdat ik ze niet heb kunnen verifiëren; het nummer is +39 081 896 8597. Over de seizoensgebondenheid heb ik geen bevestigde kalender: wat gezegd kan worden, is dat Procida tussen november en maart grotendeels dichtgaat, en dat Marina Grande het gebied is waar je de meeste kans hebt iets open te vinden, omdat de eilandbewoners daar wonen. Buiten het seizoen: bellen.
Zestig jaar op hetzelfde adres
Sinds 1960 open zijn betekent dat dit restaurant Procida van beroep heeft zien veranderen. In de jaren zestig leefde het eiland van de zeevaart: de mannen monsterden aan, de gezinnen bleven aan wal, en de restaurants aan de haven werkten vooral voor wie aankwam of vertrok. Het massatoerisme kwam veel later, en in een lichtere vorm dan op Capri of Ischia. De namen op het eiland die beide tijdperken hebben overbrugd, zijn op één hand te tellen: La Medusa, geopend in 1954, en deze.
Het praktische gevolg is dat de klandizie niet alleen op doorreis is. Een restaurant dat ook van bewoners leeft, heeft een beperking die puur toeristische zaken niet hebben: het kan zich geen slechte avond veroorloven, want het ziet die klant de week erna terug. Het is de reden waarom ik, als ik in een badplaats iets zoek, eerst kijk hoe lang een zaak al open is en pas daarna naar de kaart.
Het oordeel
Het is het adres dat ik achter de hand houd voor de tweede of derde avond, en het wordt bijna altijd de plek waar je je het meest op je gemak voelt: geen trap, een terras boven de baai, zestig jaar vakmanschap en de mogelijkheid een steak te bestellen zonder je schuldig te voelen. De 4.5 uit 5 van reizigers is de hoogste van de restaurants aan de haven en verbaast me niet.
Is dit daarentegen je enige avond op Procida en wil je de ansichtkaart, ga dan naar Corricella: Caracalé voor de zaal in de voormalige botenloods, La Lampara voor het uitzicht van bovenaf. De volledige vergelijking staat in de gids voor de restaurants van Procida.



