Za pierwszym razem najpierw ją słyszysz, a dopiero potem widzisz. Schodzisz wąskimi schodami między murami, czujesz zapach ryb i smażeniny, potem schody skręcają za róg i wioska otwiera się nagle: półkole różowych, żółtych i jasnoniebieskich domów, spiętrzonych jeden na drugim na pięciu czy sześciu poziomach, z łodziami wyciągniętymi na brzeg przed nimi. Żadnych samochodów. Żadnego warkotu silników. Tylko głosy, brzęk naczyń i woda uderzająca o burtę.
Marina Corricella to najstarsza wioska rybacka na Procidzie, a port w obecnym kształcie pochodzi z XVII wieku. To także obraz, który masz przed oczami, gdy myślisz o wyspie, i tym razem fotografia nie kłamie: to miejsce jest dokładnie takie. Zdjęcia nie mówią natomiast, że dociera się tu wyłącznie pieszo, stromymi schodami, i warto o tym wiedzieć przed rezerwacją.
Jak zejść
Do Corricelli nie prowadzi żadna droga. To nie kwestia stylu: wioska jest zbudowana na zboczu i żaden pojazd do niej nie wjedzie. Dociera się tu czterema ciągami schodów albo od strony morza, i to wszystko.
Dwa główne to Gradinata del Pennino, schodząca od Via San Rocco, i Gradinata Scura, od Via M. Scotti. Dwa pozostałe dochodzą z obu krańców portu. Scura jest bardziej efektowna, wąska i zacieniona między murami; z Pennino korzystają prawie wszyscy. Pod górę, w sierpniowym upale, obie są męczące.
Osoby z trudnościami w poruszaniu się, z wózkiem dziecięcym lub dużą walizką muszą wiedzieć o tym zawczasu: nie ma tu skrótów ani pojazdu, który podwiezie pod drzwi. Łódź łącząca wioskę z plażą Chiaia to jedyna alternatywa dla schodów, i dotyczy plaży, a nie bagażu. Jeśli tu nocujesz, podróżuj z lekkim bagażem: logistykę wyjaśniamy też w artykule jak poruszać się po Procidzie.
Jak zbudowana jest wioska
Przyjrzyj się fasadom z bliska, a zrozumiesz, że nikt nie projektował ich razem. Corricella to architektura spontaniczna: łuki, kopuły, zewnętrzne schody, loggie, kolejne bryły dobudowywane na istniejących, gdy potrzebny był jeszcze jeden pokój. Kolory miały pomóc rybakom rozpoznać własny dom z morza, a z lądu wyglądają jak odwrócona paleta malarza.
Warto szukać vefio: małego zadaszonego balkonu ze sklepieniem łukowym, o arabskich wpływach, wychodzącego na port. Gdy zobaczysz jeden, rozpoznasz je wszędzie, także w Casale Vascello, osadzie z dziedzińcem położonej nieco wyżej.
Nad domami, na grzbiecie, stoi Santa Margherita Nuova, a jeszcze wyżej masyw Terra Murata z opactwem San Michele. Na Corricellę patrzy się z góry, a na Terra Murata z dołu: to dwie połowy tego samego widoku.
Il Postino, tutaj
Placyk wioski nazywa się Piazzetta Massimo Troisi, a Corricella to główny plan zdjęciowy filmu Il Postino. Nie ma tablic ani oznakowanych tras, i całkiem słusznie: wioska pozostała taka jak w filmie, bo nie zamieniono jej w atrakcję.
Jeśli film jest powodem podróży, pamiętaj, że najsłynniejszej sceny na plaży nie nakręcono tutaj, lecz na plaży Pozzo Vecchio, po drugiej stronie wyspy, znanej dziś jako plaża Listonosza. Pełna mapa lokalizacji znajduje się na stronie poświęconej miejscom z Il Postino na Procidzie.
Jedzenie na nabrzeżu
Restauracje stoją w rzędzie na nabrzeżu, ze stolikami kilka metrów od wody: La Lampara, Caracalé, Il Pescatore i Fuego. Położenie jest częścią ceny i uczciwie trzeba to powiedzieć: płacisz także za stolik nad wodą. W zamian ryby pochodzą z łodzi, które widzisz przed sobą.
Zamawiaj prosto. Rybę dnia, spaghetti ai ricci, jeśli są, oraz insalata di limoni z limone di Procida, która jest tu duża, z grubą, słodką skórką. Wieczorem rezerwuj: stoliki w pierwszym rzędzie znikają wcześnie, a w sierpniu bardzo wcześnie. Pozostałe propozycje na wyspie znajdziesz w przewodniku po restauracjach.
Nocleg w Corricelli
Nocleg tutaj to najpiękniejszy i najbardziej niewygodny wybór na wyspie, i jedno nie znosi drugiego. Przebudzenie z rybakami pod oknem jest warte dźwigania bagażu; schody z walizką już nie, jeśli masz wrażliwe kolano. Hotel La Corricella to adres w porcie o długiej tradycji.
Przed rezerwacją zawsze zapytaj o dwie rzeczy: ile schodów dzieli pokój od najbliższej drogi dostępnej dla pojazdów i czy obiekt organizuje transport bagażu. Odpowiedzi bardzo się różnią w zależności od miejsca. Porównanie wiosek znajdziesz w artykule gdzie nocować na Procidzie.
Kiedy przyjechać
Światło pada na fasady od wschodu, więc wcześnie rano wioska jest oświetlona i pusta: to pora na fotografowanie, z nieruchomymi łodziami i rybakami przebierającymi sieci. Po południu słońce się przesuwa i nabrzeże wchodzi w cień, ale kolory robią się cieplejsze, a stoliki się zapełniają.
Najgorszy moment to środek sierpniowego popołudnia, gdy wszystkie jednodniowe grupy schodzą po schodach jednocześnie. Jeśli możesz wybrać miesiąc, rozważ maj lub wrzesień. A jeśli chcesz widoku z każdej pocztówki — całej wioski na wprost — musisz wspiąć się wysoko albo wypłynąć łodzią: z nabrzeża takiego zdjęcia się nie zrobi.











