Wczesnym rankiem, zawsze
Przed 10:00 zastajesz spokojną wodę, chłodny piasek i miejsce wszędzie. Mistral na zachodnim wybrzeżu zwykle zrywa się po południu.
Ranking
To nie jest konkurs piękności. Prawdziwą różnicę robią tu droga, schody, wiatr i cień, którego nie ma.

Notes reporterki
Przed 10:00 zastajesz spokojną wodę, chłodny piasek i miejsce wszędzie. Mistral na zachodnim wybrzeżu zwykle zrywa się po południu.
1.20 EUR w barze lub kiosku tytoniowym wobec 1.40 EUR w autobusie. Kup dwa przy wyjeździe, żeby nie utknąć w drodze powrotnej.
Naturalnego cienia prawie wszędzie brakuje, na piasku nie ma źródełek, a wulkaniczne podłoże parzy. Trzy zwyczajne rzeczy, które tutaj mają znaczenie.
Nie ma opublikowanych cenników ani rezerwacji online. Przychodzisz, pytasz o cenę i decydujesz na miejscu.
Procida ma 3.7 km² i sześć plaż z własną stroną. Wszystkie oprócz jednej mają ciemny wulkaniczny piasek, wszystkie są bezpłatne i żadna nie jest daleko: problemem nie jest wybór najpiękniejszej, lecz tej, która sprawdzi się w dniu, jaki masz w planach. Z dwójką małych dzieci i lodówką turystyczną schody liczące około 180 stopni zmieniają wszystko. Przy popołudniowym mistralu otwarty brzeg zamienia się w piaskowanie. Jeśli masz dwie godziny do wodolotu, piękna plaża po drugiej stronie wyspy nie istnieje.
Dlatego poniższy ranking opiera się na czterech konkretnych kryteriach: dostępności (droga i autobus kontra schody), osłonie przed wiatrem i falami, usługach w zasięgu bosych stóp, ekspozycji na słońce i cień. Każda pozycja mówi też, dla kogo się nie nadaje. I jedna uwaga wstępna, która dotyczy wszystkich: stawki klubów plażowych nie są nigdzie publikowane, ani na ich własnych stronach, ani na portalach. Pyta się na plaży, zanim się położysz, a wolny odcinek wszędzie pozostaje bezpłatny.

Plaża, która rozwiązuje problemy, zamiast je tworzyć. Leży na południowo-zachodnim wybrzeżu, obok przystani Chiaiolella, między Punta Serra a cyplem Santa Margherita Vecchia: jedyny brzeg na wyspie, gdzie droga dochodzi aż do nabrzeża, a autobus L2 wysadza cię kilka metrów od piasku. Płytka i bezpieczna woda, ciemny wulkaniczny piasek, dwie tufowe iglice oddzielające ją od Ciraccio, przed tobą widok na Vivarę i Ischię. Za plecami są kluby plażowe, bary, pizzerie i restauracje: jesz obiad i w trzy minuty jesteś z powrotem w wodzie.
Dlaczego trafiła na listę: Dostępność, usługi i płytkie dno w jednym miejscu. Nie dla ciebie, jeśli szukasz ciszy: między 11:00 a 16:00, w szczycie sezonu, nabrzeże i piasek się zapełniają, a naturalnego cienia nie ma wcale.

To najbardziej ustronna i najbardziej osłonięta zatoka na wyspie, z wodą, która przez dobre kilkadziesiąt metrów pozostaje płytka, zanim opadnie: plaża, którą mieszkańcy Procidy wskazują, gdy rozmowa schodzi na dzieci. Ceną jest dostęp. Nie dochodzi tu żadna droga: albo schodzisz schodami z Via dei Bagni, albo idziesz Via Pizzaco od Piazza Olmo, albo przypływasz od strony morza. Co do liczby stopni źródła się spierają — 182 według jednych, 186 według innych — więc licz na około 180 i planuj odpowiednio. W większości jest bezpłatna, z dwoma małymi klubami plażowymi, z których jeden jest jednocześnie restauracją.
Dlaczego trafiła na listę: Osłona i płytka woda jak nigdzie indziej. Nie dla ciebie z ciężkim bagażem, z problemami z poruszaniem się lub o 15:00 w sierpniu: powrót pod górę to część, którą ludzie wspominają najgorzej. W takim przypadku jest łódź z Corricelli.

Długi, otwarty brzeg zachodniego wybrzeża, na północ od Chiaiolelli i oddzielony od niej tufowymi iglicami. Ma drogę i autobus L2 jak sąsiadka, ale znacznie więcej przestrzeni i znacznie mniej ludzi: plażowicze skupiają się przy zejściach od Vicolo Ciraccio i Via Flavio Gioia, a pięć minut spaceru wzdłuż linii wody wystarczy, by znaleźć miejsce nawet w sierpniu. Odcinki wolne przeplatają się z wyposażonymi. Uwaga: źródła spierają się o tytuł najdłuższej między Ciraccio a Chiaiolellą: żadna nie może go sobie przypisać bez wskazania, kto tak twierdzi.
Dlaczego trafiła na listę: Wygoda drogi bez ścisku. Nie dla ciebie w wietrzne popołudnie: przyjmuje mistral prosto w twarz, a ciemny piasek fruwa. Brak naturalnego cienia, więc parasol nie jest opcjonalny.

Bezpośrednio na zachód od portu w Marina Grande, dostępna pieszo z Via Roma z nabrzeżem za plecami. To plaża, która rozwiązuje dwie częste sytuacje: pół dnia tuż po zejściu na ląd i dwie godziny oczekiwania przed wodolotem, kiedy wyprawa na drugą stronę wyspy nie ma sensu. Jest wyposażony klub plażowy z barem i restauracją oraz skała, “il cannone”, z której młodzież skacze do wody. Źródła wymieniają ją jako odpowiednią dla rodzin z dziećmi.
Dlaczego trafiła na listę: Żadna inna plaża na wyspie nie jest pięć minut od nabrzeża promowego. Nie nadaje się jako cel na cały dzień: jest mała, leży obok portu, a w środku dnia w sierpniu jest pełna. Rodzaju dna nie opisuje żadne wiarygodne źródło: weź matę.

Mała zatoka w kształcie podkowy poniżej cmentarza, zamknięta przez Punta Serra od południa i Punta Ottimo od północy, gdzie w 1994 roku Massimo Troisi — Mario Ruoppolo — recytował wiersze Nerudy. Schodzi się z Via Cesare Battisti krótkimi, ale stromymi schodami, a autobus C1 kursuje dokładnie na trasie port–Pozzo Vecchio–port. Wokół są otwarte pola i mały bar; na piasku, który jest bardzo gruby, działa jeden klub plażowy. Na miejscu niczego nie przygotowano: zatoka została taka, jaka była, i to wszystko.
Dlaczego trafiła na listę: To kawałek kina, który można zwiedzić za darmo, a najpiękniejsza jest późnym popołudniem. Nie nadaje się jako baza na cały dzień nad morzem: mała, odsłonięta, prawie bez cienia. Dwie, trzy godziny, nie więcej.

Na wschodnim końcu nabrzeża Marina Grande, dostępna z przedłużenia Via Roma lub schodami z Via Bartolomeo Pagano. To jedyna plaża na wyspie opisywana jako kamienista, choć jedno źródło mówi raczej o bardzo grubym piasku. Patrzy w stronę stałego lądu i Monte di Procida, a w ostatniej godzinie światła woda i wybrzeże naprzeciwko robią się różowe: to dlatego warto tu zejść. Obok jest spiaggia dell’Asino, która pojawia się w L’isola di Arturo Elsy Morante.
Dlaczego trafiła na listę: Godzinny przystanek o zachodzie słońca, dwa kroki od promu. Nie nadaje się do prawie niczego innego: brak usług, brak cienia, tuż obok pracujący port i dno, które od razu opada, do tego stopnia, że łowi się tu z kuszą. Z małymi dziećmi wybierz coś innego.
| Miejsce | Nazwa | Cena | Dojście z centrum | Znana z |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Plaża Chiaiolella | Bezpłatnie | Autobus L2, droga aż do piasku | Usługi i dojazd drogą |
| 2 | Plaża Chiaia | Bezpłatnie | Około 180 stopni lub łódka z Corricelli | Najbardziej osłonięta zatoka |
| 3 | Plaża Ciraccio | Bezpłatnie | Autobus L2, bezpośredni dojazd drogą | Przestrzeń i długość |
| 4 | Plaża Silurenza | Bezpłatnie | Pięć minut pieszo od nabrzeża | Kąpiel przed promem |
| 5 | Plaża Pozzo Vecchio | Bezpłatnie | Autobus C1 lub dwadzieścia minut pieszo | Plan filmowy “Il Postino” |
| 6 | Plaża Lingua | Bezpłatnie | Kilka minut pieszo od portu | Kamyki i światło zachodu słońca |
Jeśli masz mało czasu, oto skrót.
Jeśli natomiast chcesz zobaczyć je wszystkie bez wspinania się po schodach, odpowiedzią jest morze: rejs łodzią dookoła wyspy przepływa przed wszystkimi sześcioma i zatrzymuje się tam, dokąd nie dochodzi żadna droga.
Wiatr. Ciraccio i Chiaiolella są zwrócone na zachód i łapią mistral, który zwykle zrywa się po południu. Na Ciraccio, gdzie brzeg jest otwarty i długi, piasek zaczyna wędrować. Chiaia leży po drugiej stronie i jest najbardziej osłonięta na wyspie: w wietrzne dni to tam przenoszą się ludzie.
Cień. Nie licz na niego na żadnej z sześciu. Na Ciraccio nie ma naturalnego cienia, na Pozzo Vecchio prawie go nie ma, w Chiaiolelli słońce praży cały dzień. Na Chiaii zatoka leży pod klifem, ale żadne źródło nie podaje, ile cienia daje i o której godzinie: nie polegaj na tym, weź parasol.
Ciemny piasek. Jest wulkaniczny, więc parzy szybciej i mocniej niż jasny piasek. Klapki są naprawdę potrzebne, a z dziećmi to nie jest drobiazg.
Autobusy EAV odjeżdżają wszystkie z Marina Grande, z pętli przy kościele Santa Maria della Pietà. Nad morze potrzebujesz dwóch linii: L2 do Chiaiolelli i na Ciraccio, C1 na Pozzo Vecchio. Bilet kosztuje 1.20 EUR kupiony na lądzie w barze, kiosku tytoniowym lub z gazetami, 1.40 EUR w autobusie; nie piszemy, jak długo jest ważny, bo jedno źródło mówi o 60 minutach, a inne o 90. Latem L1, kręgosłup wyspy, kursuje nawet co piętnaście minut; poza sezonem, od października do maja, ostatni kurs jest około 21:00. Szczegóły znajdziesz na stronie o poruszaniu się po Procidzie.
Samochód w szczycie sezonu nie wchodzi w grę: od 30 marca do 15 października 2026 pojazdy osób niebędących mieszkańcami nie mogą ani być przywożone, ani się poruszać. Dekret regionalny zmienia się co roku, więc trzeba go sprawdzić ponownie w marcu, ale praktyczny wniosek pozostaje: po wyspie porusza się autobusem, pieszo lub na wypożyczonych jednośladach.
Szczególnym przypadkiem jest Chiaia. Kto ma ciężkie torby lub niewielką ochotę na schody, korzysta z łodzi z Marina Corricella, która omija schody: o godziny i ceny pyta się na nabrzeżu, nie ma ich w internecie. La Conchiglia, restauracja na piasku na Chiaii, działa na tej samej zasadzie: organizuje transport morzem, do uzgodnienia przy rezerwacji.
Powtórzmy to, bo to najczęstsze pytanie, a odpowiedź jest niewygodna: żaden klub plażowy na Procidzie nie publikuje cennika. Nie ma oficjalnych stawek za parasole i leżaki na Chiaii, w Chiaiolelli, na Ciraccio, na Pozzo Vecchio ani na Silurenzy. Każdy, kto podaje ci w internecie dokładną kwotę, szacuje ją. O cenę pyta się na plaży, zanim zajmiesz miejsce, i zmienia się ona w zależności od sezonu i dnia.
Warto dodać, że plaże Procidy są w większości bezpłatne: nawet tam, gdzie jest klub plażowy, istnieje odcinek publiczny, z którego korzysta się bez płacenia. Na Lingua nie zidentyfikowano klubów plażowych, a na Pozzo Vecchio jedyny klub zajmuje niewielką część zatoki.
Co do dostępności tylko jedna uwaga, i to ostrożna: jedno źródło wymienia Chiaiolellę jako przystosowaną dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej, ale to odosobnione źródło, niepotwierdzone gdzie indziej. Chiaia, ze swoimi schodami, z pewnością odpada.

Pełne okrążenie wyspy z przystankami na kąpiel i przewodnikiem na pokładzie mówiącym po włosku, angielsku i francusku. Przebieralnie i prysznice są dostępne w kąpielisku, z którego się wypływa.
✓ Zweryfikowane opinie GetYourGuide

Dwugodzinne okrążenie wyspy z kilkoma przystankami na kąpiel i sprzętem do snorkelingu na pokładzie. Zdjęcia i filmy podwodne są wliczone w cenę.
✓ Zweryfikowane opinie GetYourGuide
Małe grupy, maksymalnie osiem osób

Sześciometrowa łódź na cały dzień, bez potrzeby posiadania patentu, z daszkiem, prysznicem i lodówką. Wypływasz z Corricelli i tam wracasz.
✓ Zweryfikowane opinie GetYourGuide
To zależy, czego potrzebujesz. Dla płytkiej wody i osłony jest to Chiaia, ale trzeba pokonać około 180 stopni; dla wygody i usług jest to Chiaiolella, do której dochodzi droga i autobus; dla przestrzeni jest to Ciraccio. Każdy, kto daje ci jednoznaczną odpowiedź, coś sprzedaje.
Chiaia, ze względu na wodę, która daleko od brzegu pozostaje płytka, i na osłonę, jeśli schody nie są problemem; w przeciwnym razie Chiaiolella, która ma płytkie dno, dojazd drogą i usługi za plażą. Lingua nie: dno od razu opada.
Nie jest to publikowane. Żaden klub plażowy na wyspie nie pokazuje cennika w internecie, więc o cenę pyta się na plaży, zanim zajmiesz miejsce. Wolny odcinek, obecny na każdej plaży, pozostaje bezpłatny.
Około 180. Źródła się nie zgadzają: 186 według portalu turystycznego wyspy, 182 według dwóch innych lokalnych przewodników. Alternatywą jest łódź z Marina Corricella.
Chiaiolella i Ciraccio mają bezpośredni dojazd drogą, a Silurenza leży przy Via Roma. Ale od 30 marca do 15 października 2026 pojazdy osób niebędących mieszkańcami nie mogą być przywożone na wyspę: w praktyce korzysta się z autobusów L2 i C1.
Silurenza, pięć minut pieszo od Via Roma w kierunku zachodnim. Po przeciwnej stronie nabrzeża portowego, kilka minut stąd, jest Lingua. To dwie plaże, z których warto skorzystać, jeśli przyjeżdżasz na jeden dzień.
Prawie wszystkie tak, z ciemnym wulkanicznym piaskiem, często grubym. Wyjątkiem jest Lingua, opisywana przez większość źródeł jako plaża kamienista, a przez inne jako bardzo gruby piasek.
Tak, i to najlepszy sposób, by poznać je wszystkie za jednym razem: rejs łodzią dookoła wyspy trwa około dwóch godzin, przepływa przed każdą zatoką i zatrzymuje się tam, dokąd nie dochodzi droga.
Dalsza lektura