Ścieżka kończy się na skale, a wyspa otwiera się obok ciebie. W dole zatoka Chiaia z ciemnym piaskiem, po lewej półkole Corricelli, a nad nią masyw Terra Murata. Nie ma barierki, nie ma kiosku, nie ma tablicy. Jest wiatr i nic więcej.
Punta Pizzaco to skalisty cypel zamykający od południa zatokę Chiaia, na południowo-wschodnim wybrzeżu. Dochodzi się tam pieszo z Piazza Olmo, wzdłuż Via Pizzaco. Jest bezpłatny, zawsze otwarty i chodzi tam niewiele osób, co jest właśnie powodem, by pójść.
Co zobaczycie
Widok to klasyczna panorama wyspy oglądanej od południa: plaża Chiaia w dole, Corricella pod kątem ze swoimi kolorowymi fasadami i, na szczycie, Terra Murata z murami. Trzy miejsca, które gdzie indziej widzisz osobno, a tutaj odczytujesz razem, jako jedną sekwencję.
Cypel zamyka zatokę od południa, i to wyjaśnia, dlaczego Chiaia jest najbardziej osłoniętą plażą na wyspie: skała działa jak parawan. Z góry widać to wyraźnie, a to jedna z tych rzeczy, których nie da się zrozumieć z poziomu piasku.
Dobry moment to późne popołudnie, gdy słońce świeci z zachodu i oświetla wybrzeże z boku. Rano zatoka jest pod światło, a kolor Corricelli nie wychodzi. To, że cypel jest odsłonięty, oznacza też, że wiatr wieje prawie zawsze: weź coś do narzucenia, nawet latem.
Czego nie wiemy
Na temat tego miejsca nie ma oficjalnych źródeł. Nie udało nam się zweryfikować wysokości cypla, długości ścieżki ani tego, czy na końcu jest urządzony punkt widokowy. Inne przewodniki podają liczby: nie powtarzamy ich, bo nie prowadzą do żadnego sprawdzalnego źródła.
Wolimy krótką uczciwą stronę niż długą zmyśloną. To, co możemy powiedzieć na pewno, jest niewiele, ale przydatne: leży na południowo-wschodnim wybrzeżu, nad Chiaią, dochodzi się tam pieszo z Piazza Olmo przez Via Pizzaco, nic się nie płaci i nigdy nie jest zamknięte.
Poza tym spodziewaj się nieutwardzonej ścieżki, stromej i odsłoniętej, bez murków, bez oświetlenia, bez infrastruktury i bez cienia. To nasz wniosek z rodzaju terenu, a nie opublikowana informacja: potraktuj to jako ostrzeżenie i postępuj odpowiednio, czyli zakryte buty, woda i powrót przed zmrokiem.
Dojazd
Wyruszasz z Piazza Olmo, skąd zaczyna się też druga ścieżka na Chiaię, ta przy Via dei Bagni. Stamtąd wchodzisz na Via Pizzaco i idziesz dalej w stronę cypla. Nie da się dojechać pojazdem do końca, a na trasie nie ma żadnej infrastruktury.
Nie oczekuj drogowskazów. Trasa nie jest oznakowana jako atrakcja turystyczna i nie pojawia się prawie w żadnym oficjalnym planie zwiedzania, co jest jednym z powodów, dla których spotkasz na niej niewiele osób. Jeśli nie jesteś pewien kierunku, zapytaj na Piazza Olmo: to nazwa, którą wszyscy znają.
Rozsądne połączenie jest takie: poranek na plaży Chiaia, powrót na Piazza Olmo i Pizzaco w ostatniej godzinie światła. Kto chce zobaczyć ten sam odcinek wybrzeża bez chodzenia, robi to od strony wody: rejs łodzią wokół wyspy przepływa pod tym cyplem i pokazuje tę samą scenę od drugiej strony.
Co jest w pobliżu
W dole Chiaia: ciemny wulkaniczny piasek, płytka woda, najbardziej osłonięta zatoka na wyspie, dostępna tylko pieszo lub od strony morza. Główne schody schodzą z Via dei Bagni, a źródła są sprzeczne co do liczby stopni – według jednego 186, według dwóch innych 182: licz około 180 i nie myśl o tym więcej. Na plaży jest La Conchiglia, jeden z dwóch małych klubów plażowych, który jest też restauracją.
Porównanie wszystkich plaż wyspy znajdziesz w przewodniku po plażach Procidy. Jeśli układasz swój dzień, zajrzyj też do artykułu co zobaczyć na Procidzie.


