Het pad eindigt op de rots en het eiland opent zich naast je. Beneden ligt de baai van Chiaia met haar donkere zand, links de halve cirkel van Corricella en erboven de massa van Terra Murata. Er is geen leuning, er is geen kiosk, er is geen bord. Er is de wind, en dat is alles.
Punta Pizzaco is de rotsachtige landtong die de baai van Chiaia aan de zuidkant afsluit, aan de zuidoostkust. Je komt er te voet vanaf Piazza Olmo, via de Via Pizzaco. Het is gratis, het is altijd open en er komen weinig mensen, wat precies de reden is om te gaan.
Wat u ziet
Het uitzicht is het klassieke beeld van het eiland vanuit het zuiden: het strand van Chiaia beneden, Corricella schuin met zijn gekleurde gevels en, bovenaan, Terra Murata met de muren. Drie plekken die je elders afzonderlijk ziet, en die je hier samen leest, als één reeks.
De landtong sluit de baai aan de zuidkant af, en dat verklaart waarom de Chiaia het beschutste strand van het eiland is: de rots fungeert als scherm. Van bovenaf zie je het duidelijk, en het is een van die dingen die je vanaf het zand niet kunt doorgronden.
Het goede moment is de late namiddag, als de zon uit het westen komt en de kust van opzij belicht. 's Ochtends ligt de baai in tegenlicht en komt de kleur van Corricella niet tot zijn recht. Omdat het een onbeschutte landtong is, waait het er ook bijna altijd: neem iets mee om aan te trekken, zelfs in de zomer.
Wat we niet weten
Over deze plek bestaan geen officiële bronnen. We hebben de hoogte van de landtong, de lengte van het pad en of er bij aankomst een aangelegd uitzichtpunt is niet kunnen verifiëren. Andere gidsen geven getallen: die herhalen we niet, omdat ze niet teruggaan op een controleerbare bron.
We geven de voorkeur aan een korte eerlijke pagina boven een lange verzonnen. Wat we je met zekerheid kunnen vertellen, is weinig en nuttig: het ligt aan de zuidoostkust, boven de Chiaia, je komt er te voet vanaf Piazza Olmo via de Via Pizzaco, je betaalt niets en het gaat nooit dicht.
Verwacht verder een onverhard pad, steil en onbeschut, zonder borstweringen, zonder verlichting, zonder voorzieningen en zonder schaduw. Dat is onze afleiding uit het type terrein, geen gepubliceerd gegeven: zie het als een waarschuwing en handel ernaar, dus dichte schoenen, water en terug vóór het donker.
Er komen
Je vertrekt vanaf Piazza Olmo, ook het punt waar het andere pad naar de Chiaia begint, dat aan de Via dei Bagni. Vandaar neem je de Via Pizzaco en loop je door naar de landtong. Er is geen toegang voor voertuigen tot het eind en er zijn geen voorzieningen langs de route.
Verwacht geen wegwijzers. De route is niet als toeristische attractie aangegeven en komt in bijna geen enkele officiële route voor, wat deels verklaart waarom je er weinig mensen tegenkomt. Twijfel je over de richting, vraag het dan op Piazza Olmo: het is een naam die iedereen kent.
De verstandige combinatie is deze: een ochtend op het strand van Chiaia, terug naar boven naar Piazza Olmo en Pizzaco in het laatste uur daglicht. Wie hetzelfde stuk kust wil zien zonder te lopen, doet dat vanaf het water: een boottocht rond het eiland vaart onder deze landtong door en geeft je hetzelfde tafereel andersom.
Wat er in de buurt is
Beneden de Chiaia: donker vulkanisch zand, ondiep water, de beschutste baai van het eiland, alleen te voet of over zee bereikbaar. De hoofdtrap komt naar beneden vanaf de Via dei Bagni en de bronnen spreken elkaar tegen over het aantal treden – 186 volgens de een, 182 volgens twee andere: reken op ongeveer 180 en denk er verder niet over na. Op het strand ligt La Conchiglia, een van de twee kleine strandtenten, die ook een restaurant is.
De vergelijking tussen alle stranden van het eiland staat in de gids voor de stranden van Procida. Stel je je dag samen, kijk dan ook naar wat te zien op Procida.


