Piazza dei Martiri is het belvedère boven Corricella, aan de klim die naar Terra Murata leidt: van daaruit zie je de baai van bovenaf, met de boten op een rij en de huizen die op elkaar gestapeld liggen. Assafà heeft ongeveer dertig couverts tussen de eetzaal en de tafels buiten op het plein, valt in de budgetcategorie en heeft de hoogste waardering van het hele eiland: 4,6 op 5 op basis van ongeveer 150 recensies, plus een Travellers’ Choice 2025. Wil je de beste verhouding tussen wat je betaalt en wat je voorgeschoteld krijgt — op het bord en in het uitzicht — dan is dit het adres.
Wat je eet
De formule is kort en dat is een deugd: antipasti van verse vis, de vangst van de dag, zelfgemaakte fritti (de gefrituurde gerechten), Campanische seizoensgroenten. Dertig couverts laten geen lange kaart toe, en een korte kaart in een visrestaurant is bijna altijd een goed teken: het betekent dat er weinig wordt ingekocht en dat het ook op gaat.
De zelfgemaakte fritti zijn het gerecht waarop je de keuken moet beoordelen. In een toeristenoord is de frituurschotel de handigste kortere weg: hij komt diepvries binnen, gaat in de olie en niemand protesteert al te veel. Hem zelf maken kost tijd en marge, en dat proef je bij de eerste hap — vis die droog blijft, beslag dat niet als een spons werkt.
Het hoofdstuk groenten verdient aandacht, want op het eiland is het zeldzaam. De Campanische seizoensgroenten maken dit adres bruikbaar voor wie geen vis eet, wat op Procida een serieus probleem is: vegetarische opties zijn aangegeven, en dit is een van de weinige kaarten waarbij je niet gedwongen bent een diner samen te stellen uit twee bijgerechten. Kom je in het voorjaar en staat de lokale artisjok op de kaart, bestel hem dan: het verse seizoen is kort, maart tot mei.
Het plein, en waarom je hier goed eet
De tafels op het plein kijken uit op de baai en de bergkam van Terra Murata. Het is geen privéterras boven de afgrond zoals bij de panoramarestaurants: het is een echt plein, met mensen die voorbijlopen, de scooters, de kinderen op het muurtje. Ik heb het liever zo, maar het moet gezegd worden, want sommige mensen zoeken exclusiviteit en die vinden ze hier niet.
Het mooiste licht is laat in de middag, wanneer de zon de huizen van Corricella van opzij raakt en de kleuren een halfuur lang tot leven komen. Ben je ook gekomen om te fotograferen, dan is dit het uur, en dit is waarschijnlijk de beste plek van het eiland om dat te doen met een bord voor je neus. De wandeling tussen Terra Murata en Corricella komt precies hierlangs.
Dertig couverts zijn weinig, en dat is de praktische grens: in het hoogseizoen blijf je zonder reservering buiten staan. Het nummer is +39 081 314 2893.
Wat je uitgeeft
Budgetcategorie, samen met Fuego de enige onder de adressen in deze gids. Er is geen gemiddeld bedrag gepubliceerd, dus ik verzin er geen en ik leid het ook niet af uit de valutasymbolen op de recensieportalen: wat gedocumenteerd is, is de categorie, en voor een visrestaurant met dat uitzicht is dat opmerkelijk. Ter vergelijking: de enige geverifieerde prijs in de omgeving van Corricella is die van Caracalé, rond de 40 EUR per persoon.
Let zoals altijd op de vangst van de dag: die gaat per gewicht en kan de budgetcategorie in een oogwenk omgooien. Vraag de prijs per kilo en de grootte van de vis, of houd het bij antipasti, fritti en groenten, wat sowieso de manier is waarop deze zaak je het meest geeft.
Er is ook afhaal en bezorging op het eiland: handig als je een huis hebt genomen en op het terras wilt eten, of als je laat op pad bent en de keukens dichtgaan.
Hoe je er komt
Piazza dei Martiri ligt halverwege de klim van de haven naar het ommuurde dorp. Te voet vanaf Marina Grande is het ruim twintig minuten, helemaal bergop: de weg is geasfalteerd en er zijn geen trappen, maar je voelt het hoogteverschil, vooral midden op de dag in juli. Het openbare microbusje zet je direct op het plein af en is de verstandige oplossing als je het warm hebt, of bagage of kinderen bij je hebt.
Het voordeel van hier eten in plaats van beneden aan de kade is precies dit: in Corricella ga je via trappen naar beneden en via trappen weer omhoog, terwijl je het plein op wielen bereikt. Wie moeilijk loopt, merkt dat op Procida snel, want het halve eiland is verticaal; dit plein is een van de weinige mooie uitzichten waarvoor je geen trappen hoeft te nemen.
Ga je omhoog naar de abdij van San Michele en het ommuurde dorp, dan pas je de dag het best in elkaar met een late lunch op het plein en het bezoek in de middag, als de zon niet meer op de klim brandt.
De onderscheidingen, in de juiste verhouding
Assafà wordt genoemd door Lonely Planet 2025 en de Guide du Routard 2025, en heeft daarnaast een Travellers’ Choice 2025 en het hoogste gemiddelde van het eiland. Dit zijn echte vermeldingen en die moeten genoemd worden. Ook de verhouding moet genoemd worden: het gaat om ongeveer 150 recensies, tegenover meer dan duizend voor La Lampara. Een hoog gemiddelde op kleine aantallen is minder stabiel dan een iets lager gemiddelde dat op duizend oordelen is gebouwd. Het is geen fout, het is statistiek.
Ik voeg de verduidelijking toe die ik overal op deze site maak: geen enkel restaurant op Procida staat in de Michelingids. Lees je ergens over sterren of een Bib Gourmand op het eiland, dan heeft de bron het mis. De gidsen die Assafà noemen zijn reisgidsen, geen culinaire gidsen, en dat is iets anders.
Het oordeel
Het adres dat ik het vaakst aanraad aan wie een klein budget heeft en noch de vis noch het uitzicht wil opgeven. Je klimt omhoog tijdens de wandeling, stopt op het plein, eet fritti zoals ze horen te zijn en kijkt neer op Corricella, voor wat je in een pizzeria zou uitgeven. De eetzaal is klein, dus reserveer.
Wil je in plaats daarvan het exclusieve terras, de tafel aan de reling en de avond voor een jubileum, dan is het adres La Lampara. Het volledige overzicht, met prijzen en categorieën, staat in de gids voor de restaurants van Procida.



