Dit is het adres met de belangrijkste geschiedenis en het meest ongemakkelijke advies van het hele culinaire deel over het eiland. De Bar Roma, achter de zeemanskerk in Marina Grande, wordt door Gambero Rosso genoemd als de plek waar de lingua di Procida in zijn moderne versie ontstond: in 1950 verving Pasquale Mazziotti, een Napolitaan die naar het eiland was verhuisd, de klassieke banketbakkersroom door de plaatselijke citroencrème. Het ongemakkelijke advies is dit: neem de lingua aan de toonbank, ga niet zitten.
Waarom aan de toonbank en niet aan tafel
De beoordeling door reizigers is 3,4 op 5 op basis van ongeveer 235 reviews, de laagste van de zaken waarover ik op deze site schrijf. Als je leest wat mensen schrijven, is het beeld duidelijk en verrassend consistent: het gebak wordt geprezen, de bediening aan tafel zwaar bekritiseerd. Wachttijden, korzelige manieren, rekeningen die niet overtuigen.
Het is geen tegenstrijdigheid: het is een banketbakkerij met een zaal eraan vast, en die twee draaien op verschillende snelheden. De praktische oplossing is banaal. Je gaat naar binnen, bestelt aan de toonbank, eet staand zoals de Procidanen, en vertrekt. Zo neem je het goede deel van deze zaak mee — de historische reden van zijn bestaan — en laat je het deel dat de score omlaag trekt buiten.
Wil je zitten en er een halfuur voor nemen, dan is er aan dezelfde boulevard Bar Dal Cavaliere, en daar zou ik je naartoe sturen.
Wat je neemt
De citroenlingua is de voor de hand liggende bestelling, en hier is ze meer dan waar ook historisch zinvol: het is het gebakje dat de crème van limone pane tot de standaardvulling van het eiland maakte. Langwerpig bladerdeeg, knapperig, suikerkorrels, gele crème. Er is ook de chocoladeversie, die goed is maar een variant blijft.
Daarnaast vind je het klassieke Napolitaanse repertoire: babà al rum, sfogliatelle. Ze zijn goed; ze zijn niet de reden dat je hier bent. De lingua vind je niet in een banketbakkerij in Napels: hij is niet verwant aan de sfogliatella en heeft de zeestraat nooit overgestoken. Dit is een van de twee of drie plekken ter wereld waar het zin heeft hem te eten.
Eén detail dat je helpt kiezen: de lingua is een gebakje om meteen op te eten. Met de hand getrokken bladerdeeg blijft maar kort knapperig, en na een uur in een zakje wordt het iets anders. Er zes kopen om mee naar huis te nemen is een terugkerende verleiding en bijna altijd een teleurstelling.
Over de etymologie van de naam, mocht je je dat afvragen, zijn de bronnen het niet eens: sommige voeren hem terug op de vorm van de ossentong, een andere op de plaatsnaam van de Spiaggia della Lingua. Er is geen vaststaand antwoord, en wie je er met stelligheid een geeft, kiest een versie.
Praktische informatie
Het adres is Via Roma 164, aan de havenkade, en het telefoonnummer is +39 081 896 7460. Ik publiceer de openingstijden niet omdat ik ze niet heb geverifieerd: voor een banketbakkerij in het dorp geldt doorgaans vroeg in de ochtend open en 's middags gesloten, maar ik wil je geen dienstregeling geven die ik niet heb gecontroleerd. Over prijzen heb ik geen betrouwbare gegevens en laat ik de velden leeg.
Als je de ronde van de ontbijtadressen op het eiland doet, zijn de drie adressen dit, de Bar Dal Cavaliere en de bakkerij Paname’, allemaal op een paar honderd meter van elkaar aan dezelfde boulevard. Drie versies van dezelfde lingua, drie verschillende resultaten: het is de goedkoopste manier om het gebak van Procida te begrijpen.


