To adres z najważniejszą historią i najbardziej kłopotliwą radą w całym kulinarnym dziale wyspy. Bar Roma, za kościołem żeglarzy w Marina Grande, jest wskazywany przez Gambero Rosso jako miejsce, w którym narodziła się współczesna wersja lingua di Procida: w 1950 roku Pasquale Mazziotti, neapolitańczyk, który przeprowadził się na wyspę, zastąpił klasyczny krem budyniowy miejscowym kremem cytrynowym. Kłopotliwa rada brzmi: weź lingua przy ladzie, nie siadaj.
Dlaczego przy ladzie, a nie przy stoliku
Ocena podróżnych to 3,4 na 5 na podstawie około 235 opinii i jest najniższa wśród lokali, o których piszę w tym serwisie. Z tego, co piszą ludzie, wyłania się jasny i zaskakująco spójny obraz: ciastka są chwalone, obsługa przy stolikach mocno krytykowana. Czekanie, szorstkie maniery, rachunki, które nie przekonują.
To nie jest sprzeczność: to pracownia cukiernicza z dołączoną salą, a te dwie rzeczy działają w różnym tempie. Praktyczne rozwiązanie jest banalne. Wchodzisz, zamawiasz przy ladzie, jesz na stojąco jak mieszkańcy Procidy, wychodzisz. W ten sposób bierzesz to, co w tym miejscu dobre — czyli jego historyczną rację bytu — a zostawiasz na zewnątrz to, co obniża ocenę.
Jeśli chcesz usiąść i poświęcić pół godziny, na tym samym nabrzeżu jest Bar Dal Cavaliere i tam bym cię wysłała.
Co wziąć
Cytrynowa lingua to oczywisty wybór i tutaj bardziej niż gdziekolwiek ma on sens historyczny: to ciastko, które uczyniło krem z limone pane standardowym nadzieniem na wyspie. Podłużne ciasto francuskie, chrupiące, cukrowa granella, żółty krem. Jest też wersja czekoladowa, dobra, ale to wariant.
Obok znajdziesz klasyczny repertuar neapolitański: babà al rum, sfogliatelle. Są dobre; nie są powodem, dla którego tu jesteś. Lingua nie znajdziesz w cukierni w Neapolu: nie jest spokrewniona ze sfogliatellą i nigdy nie przepłynęła cieśniny. To jedno z dwóch czy trzech miejsc na świecie, gdzie ma sens ją jeść.
Jeden szczegół, który pomaga wybrać: lingua to ciastko do zjedzenia od razu. Ręcznie rozciągane ciasto francuskie zachowuje chrupkość przez krótki czas, a po godzinie w torebce staje się czymś innym. Kupienie sześciu sztuk do domu to powracająca pokusa i niemal zawsze rozczarowanie.
Co do etymologii nazwy, jeśli się zastanawiasz, źródła nie są zgodne: jedne wywodzą ją od kształtu wolego języka, inne od nazwy miejsca Spiaggia della Lingua. Nie ma ustalonej odpowiedzi, a kto podaje ci jakąś z pewnością siebie, po prostu wybiera jedną z wersji.
Informacje praktyczne
Adres to Via Roma 164, na nabrzeżu portowym, a telefon +39 081 896 7460. Nie publikuję godzin otwarcia, bo ich nie zweryfikowałam: w przypadku miejskiej cukierni zasadą jest wczesny poranek i popołudniowa przerwa, ale nie chcę podawać ci godzin, których nie sprawdziłam. Co do cen nie mam wiarygodnych danych i zostawiam te pola puste.
Jeśli robisz obchód wyspiarskich śniadań, trzy adresy to ten, Bar Dal Cavaliere i piekarnia Paname’, wszystkie kilkaset metrów od siebie na tym samym nabrzeżu. Trzy wersje tej samej lingua, trzy różne efekty: to najtańszy sposób, by zrozumieć cukiernictwo Procidy.


