Chiaiolella to druga Procida: mały port na południowym krańcu wyspy, zatoka zamknięta cyplem Santa Margherita, a za nim zarys Vivary. Da Mariano stoi przy przystani, pod numerem 32, i wychodzi właśnie na ten widok. Powodem, by przyjechać aż tutaj, nie jest jednak widok: jest nim makaron z cicarelle, miejscowymi małżami, które trudno znaleźć w Marina Grande. Ocena podróżnych to 4.4 na 5 z około 480 recenzji.
Cicarelle i dlaczego to właściwe danie
Cicarelle to małże z rodzaju Donax: maleńkie mięczaki żyjące w piasku kilka metrów od brzegu. W porównaniu z vongole są malutkie, słodsze i znacznie bardziej żmudne w czyszczeniu, dlatego w wielu restauracjach nawet się ich nie podejmują. To także coś głęboko lokalnego: zbiera się je na piaszczystym dnie, takim jak przed plażą Chiaiolella i Ciraccio.
Danie z konieczności jest proste: makaron, cicarelle, czosnek, oliwa, pietruszka i płyn z mięczaków, który staje się sosem. Nie ma się za czym schować i dlatego w menu z owocami morza zawsze warto zamawiać rzecz najbardziej surową. Jeśli dotarłeś aż do Chiaiolelli i zamawiasz zwykły makaron alle vongole, zmarnowałeś podróż.
Druga specjalność domu to ravioli nadziewane bakłażanem: świeży makaron, farsz z lądu, w restauracji z owocami morza. To wybór dla tych przy stole, którzy nie jedzą ryb, a na Procidzie — gdzie przeciętne menu to samo morze — to informacja równie przydatna jak recenzja.
Bez glutenu: co wiemy, a czego nie
Dla tego adresu oznaczone są opcje bezglutenowe, a na wyspie, gdzie większość kuchni to małe rodzinne lokale, nie jest to oczywiste. Trzeba to jednak powiedzieć precyzyjnie: „opcje bezglutenowe” nie oznaczają certyfikowanej kuchni ani braku zanieczyszczeń krzyżowych. Jeśli masz zdiagnozowaną celiakię, wcześniejszy telefon jest obowiązkowy: zapytaj, jak postępują z makaronem, frytownicą i powierzchniami.
To rodzaj sprawdzenia, który warto zrobić wszędzie, ale tutaj podwójnie: w restauracji rybnej wspólna frytownica to norma, a obtoczona w mące paranza do smażenia trafia do tego samego oleju co wszystko inne. Pytanie to nie nietakt; to sposób, by nie zepsuć sobie wakacji.
Gdzie jest i jak dojechać
Chiaiolella leży po przeciwnej stronie niż port promowy: z nabrzeża w Marina Grande dojedziesz tu publicznym mikrobusem w około piętnaście minut albo dojdziesz pieszo w około czterdzieści drogą przecinającą wyspę. Latem autobus jest pełny i przyjeżdża, kiedy przyjeżdża: jeśli masz zarezerwowany stolik, wyrusz wcześniej. Strona poruszanie się po Procidzie wyjaśnia alternatywy.
Po dotarciu jesteś na płaskim terenie, przy przystani, bez schodów: to najłatwiejsza część wyspy dla osób, które mają trudności z chodzeniem lub podróżują z wózkiem dziecięcym, przeciwieństwo Corricelli. To także punkt wyjścia spaceru w stronę Vivary, który najlepiej odbyć późnym popołudniem, po lunchu.
Ile wydasz
Średni przedział. Dla Da Mariano nie ma opublikowanej średniej kwoty, którą mógłbym zweryfikować, więc jej nie podaję: w tej okolicy jedyna zweryfikowana cena to ta z Da Girone, kilkadziesiąt metrów dalej, od 20 do 40 EUR od osoby. Traktuj to jako rząd wielkości dla przystani, a nie jako rachunek w tej restauracji.
Połów dnia jest na wagę, jak wszędzie: cena za kilogram i wielkość ryby przed zamówieniem. Cicarelle to natomiast pierwsze danie, więc rachunek pozostaje przewidywalny, jeśli zbudujesz posiłek wokół wspólnej przystawki i pierwszego dania dla każdego.
Co do godzin otwarcia i sezonowości nie mam zweryfikowanych danych i zostawiam te pola puste. Obowiązuje ogólna zasada wyspy: między listopadem a marcem na Procidzie wiele się zamyka, a Chiaiolella — która żyje z sezonu plażowego bardziej niż Marina Grande — zamyka się pierwsza. Poza latem zadzwoń pod numer +39 081 896 7350, zanim wsiądziesz do autobusu.
Kolacja w Chiaiolelli zamiast w Corricelli
To dwa różne wieczory i warto wiedzieć, który wybierasz. Corricella to wioska do zdjęć: kolorowe domy, łodzie, ciasno ustawione stoliki i, w sierpniu, nabrzeże pełne przy każdej zmianie. Chiaiolella to nowoczesna przystań z długą plażą za plecami i znacznie mniejszą liczbą ludzi wieczorem. Nie ma pocztówki; ma przestrzeń.
Dla tych, którzy zostają na wyspie dłużej niż dzień, rozsądna kolejność jest taka: malowniczy wieczór w Corricelli, spokojny tutaj. Światło działa zresztą na korzyść Chiaiolelli: słońce zachodzi po stronie cypla Vivara, więc z tej przystani naprawdę widzisz zachód słońca, podczas gdy w Corricelli słońce znika za grzbietem znacznie wcześniej.
Ostatni praktyczny argument: czas. Jeśli masz prom wieczorem, kolacja tutaj to ryzyko, bo zależysz od mikrobusu, żeby wrócić do portu. W takim przypadku zostań w Marina Grande, gdzie jesz kilka kroków od kasy biletowej.
Werdykt
Warto przejechać na drugą stronę wyspy, jeśli zamówisz właściwe rzeczy: cicarelle, ravioli z bakłażanem, połów. To tradycyjna restauracja z odrobiną techniki w kuchni, przy przystani, która wieczorem jest znacznie spokojniejsza niż nabrzeże Corricelli, i z widokiem, który, choć nie jest pocztówkowy, jest naprawdę piękny.
Jeśli jesteś w Chiaiolelli i szukasz kuchni opartej na limone pane — jedynej naprawdę procidańskiej rzeczy, jaką możesz zjeść — właściwy jest jednak ten drugi adres: Da Girone serwuje linguine z pesto z cytryny i insalata di limoni. W dwa wieczory możesz zrobić jedno i drugie. Pełne porównanie znajdziesz w przewodniku po restauracjach Procidy.



